Η απόφαση θα πρέπει να ληφθεί άμεσα, καθώς το έργο θα τεθεί προς δημοπράτηση,
με στόχο να χρηματοδοτηθεί από το νέο ΕΣΠΑ 2014-2020

Το κίνδυνο να χαθούν κοινοτικά κονδύλια και να παραπεμφθεί στις καλένδες ένα από τα πιο σημαντικά έργα του σιδηρόδρομου, το έργο της επέκτασης του Προαστιακού στο Λαύριο, αντιμετωπίζει η ελληνική κυβέρνηση. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ηγεσία του υπουργείου Υποδομών θα αναζητήσει ευθύνες για τη σημαντική καθυστέρηση του έργου, η μελέτη του οποίου έπρεπε να έχει προκηρυχθεί το 2014 προκειμένου να μη χαθούν κοινοτικά κονδύλια 1,8 εκατ. ευρώ που είχαν από πιστώσεις των Διευρωπαϊκών Δικτύων Μεταφορών (ΔΔΜ). Προϋπόθεση τόσο για την εξασφάλιση αυτών των κονδυλίων όσο και για την ένταξη του έργου στο χρηματοδοτικό πακέτο 2014 – 2020 ήταν η σχετική μελέτη να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2015. Ωστόσο ακόμα δεν έχει προκηρυχθεί, ενώ αμφίβολες είναι και οι προδιαγραφές που πρέπει να υιοθετηθούν.

Η νέα ηγεσία του υπουργείου Υποδομών θα πρέπει άμεσα να εξετάσει το έργο, προκειμένου να αποφασίσει τις τελικές προδιαγραφές. Ωστόσο πρόκειται για ένα από τα πιο πολυσυζητημένα έργα που έχει προκαλέσει σημαντικές αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε ΟΣΕ, ΕΡΓΟΣΕ, τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και υπουργείο Υποδομών τόσο για τον τρόπο κατασκευής του όσο και για το τελικό του κόστος.

Προκειμένου το τρένο να σφυρίξει και πάλι το 2019, μετά από 82 ολόκληρα χρόνια για το λιμάνι του Λαυρίου, ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών Χ. Σπίρτζης πρέπει να αποφασίσει αν ο διαγωνισμός θα προχωρήσει όπως έχει ήδη προταθεί από τον ΟΣΕ με «ελαφρά» ηλεκτροκίνηση και ισόπεδες διαβάσεις μειώνοντας τον προϋπολογισμό κατασκευής του έργου στα 150 εκατ. ευρώ ή με μεγάλες ταχύτητες έως 220 χλμ. και ανισόπεδες διαβάσεις (ανεβάζοντας τον προϋπολογισμό σε πάνω από 300 εκατ. ευρώ). Και αυτό, γιατί πολλές «φωνές» ακόμα και μέσα από τον ΟΣΕ κάνουν λόγο για ένα «παρωχημένο έργο» που θα δημιουργεί επικίνδυνες καταστάσεις για τους οδηγούς, τους πεζούς και τα τρένα λόγω των συχνών διελεύσεων στις ισόπεδες διαβάσεις. Στο τελικό κόστος θα πρέπει να συνυπολογιστούν και οι απαλλοτριώσεις, οι οποίες σύμφωνα με τις αρχικές εκτιμήσεις μπορεί και να ξεπεράσουν τα 60 εκατ. ευρώ.

Πάντως η οποιαδήποτε απόφαση θα πρέπει να ληφθεί χωρίς νέες καθυστερήσεις καθώς το έργο θα προωθηθεί προς δημοπράτηση, με στόχο να χρηματοδοτηθεί από το νέο ΕΣΠΑ 2014-2020, ενώ πηγές του υπουργείου τονίζουν ότι αν τελικά χαθεί η χρηματοδότηση, θα αναζητηθούν ευθύνες. Το έργο αναμένεται να δώσει νέα πνοή στην περιοχή του Λαυρίου, το οποίο πριν από περίπου 100 χρόνια αποτελούσε κέντρο ανάπτυξης της οικονομίας της χώρας. Η αναβίωση του ιστορικού σιδηροδρόμου της Λαυρεωτικής, τμήματα του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα, είχε κατά καιρούς ανακοινωθεί από διάφορες ηγεσίες του υπουργείου Υποδομών. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό έργο καθώς αναμένεται να εξυπηρετεί περίπου 300.000 ανθρώπους οι οποίοι, σύμφωνα με την εκτίμηση σχετικής μελέτης, θα κινούνται με το συγκεκριμένο μέσο. Θα διέρχεται μέσα από κατοικημένες περιοχές των Μεσογείων και της Λαυρεωτικής.

Στόχος είναι η μελέτη να προκηρυχθεί άμεσα, ώστε να μη χαθούν κονδύλια περίπου
1,8 εκατ. ευρώ

Η επέκταση

Η γραμμή 32 χλμ. θα ξεκινά από τον σταθμό του Κορωπίου θα πηγαίνει στην Κερατέα και από εκεί ακολουθώντας την ιστορική χάραξη του τρένου της Λαυρεωτικής, όμως στη συνέχεια θα συνεχίζει με νέα χάραξη με κατεύθυνση Νοτιοανατολικά, θα περνάει από σήραγγα μήκους 1,4 χλμ στα Βίλια, θα παρακάμπτει τον αρχαιολογικό χώρο του Θορικού, θα διασχίζει το Μαρκόπουλο και θα καταλήγει στο λιμάνι του Λαυρίου. Σύμφωνα με τη σχετική μελέτη, θα δημιουργηθούν δύο σταθμοί σε Μαρκόπουλο και Λαύριο, αντίστοιχα, και συνολικά επτά στάσεις σε Καλύβια, Κουβαρά, Κερατέα, Αμφιτροπή, Περιγυάλι, Θορικό και Λαύριο. Στόχος είναι η μελέτη να προκηρυχθεί άμεσα προκειμένου να μη χαθούν κονδύλια περίπου 1,8 εκατ. ευρώ που έχουν εγκριθεί από την Ε.Ε. για τη μελέτη του. Δεν είναι τυχαίο ότι η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου είχε τονίσει ότι το έργο πρέπει να δημοπρατηθεί μέσα στο 2015 και να ολοκληρωθεί μέσα στο 2019 αλλάζοντας τη δυναμική της περιοχής της Λαυρεωτικής. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΡΓΟΣΕ στη συγκεκριμένη γραμμή θα κινούνται πάνω από 50 εκατ. επιβάτες, καθώς το λιμάνι του Λαυρίου έχει απόσταση μόνο 15 λεπτά από το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», ενώ είναι 60 μίλια μικρότερη απόσταση για τα νησιά του Αιγαίου απ΄ ό,τι το ταξίδι από τον Πειραιά (περίπου μία ώρα και είκοσι λεπτά μικρότερη διαδρομή).

Ραφήνα


Εντός του 2014 αποφασίστηκε να προχωρήσει η μελετητική ωρίμαση του έργου, ενώ η κατασκευή του θα αποτελέσει αντικείμενο της επόμενης δεκαετίας με την ολοκλήρωση να παραπέμπεται μετά το 2025.

Με ιστορία από το 1882


Το ιστορικό τρένο της Λαυρωτικής ανήκε στους πάλαι ποτέ Σιδηροδρόμους Αττικής. Μάλιστα, έξι χιλιόμετρα γραμμής έχουν επιβιώσει μέχρι τις ημέρες μας και ανήκουν στην πρώην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ).

Οι Σιδηρόδρομοι Αττικής δημιουργήθηκαν με τον νόμο 1047/1882 με τον οποίο κυρώθηκε η σύμβαση μεταξύ του Δημοσίου και της Εταιρίας των Μεταλλουργείων Λαυρίου -επί διευθύνσεως Φωκίωνος Νέγρη- για την κατασκευή και εκμετάλλευση της σιδηροδρομικής γραμμής από Αθήνα έως Λαύριο, πλάτους ενός μέτρου, «μετά διακλαδώσεως εκ Χαλανδρίου μέχρι Κηφισιάς».

Η ανάπτυξη του Λαυρίου προσέφερε στους Αττικούς Σιδηροδρόμους αξιόλογη επιβατική κίνηση, η οποία διεκόπη όταν το Λαύριο άρχισε να παρακμάζει. Ο τότε μέτοχος, η παλιά Ηλεκτρική Εταιρεία του Λαυρίου προσπάθησε μέσα από δάνεια να συγκρατήσει την πτώση της εταιρείας, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατόν, λόγω του πολέμου και, κυρίως, του αναδυόμενου ανταγωνισμού από το αυτοκίνητο.

Η λειτουργία της γραμμής σταμάτησε το 1938 μαζί με το «Θηρίο» (το ατμοκίνητο τρένο Αθήνας – Κηφισιάς), όμως η γραμμή αποξηλώθηκε πολύ αργότερα.

της Μαρίας Μόσχου από http://www.imerisia.gr/