Γιατί μπήκαμε στο ΔΝΤ; Ήταν αναπόφευκτο; Γιατί υπογράφουμε μνημόνια; Πού θα καταλήξουμε;
Πριν από λίγα χρόνια, άρχισε να γίνεται ορατό, το ενδεχόμενο στάσης πληρωμών εκ μέρους της Ελλάδας. Στάσης πληρωμών, όχι όπως την εννοούν οι δοσίλογοι (ο όρος είναι ακριβής εδώ κι όχι φιλολογικός) πολιτικοί στους μισθούς και τις συντάξεις, αλλά στους δανειστές. Υπήρχε δηλαδή ο φόβος, ότι ή Ελλάδα δεν θα μπορεί να επιστρέψει τα δανεικά, να πληρώσει δηλαδή τα ομόλογα που λήγουν το 2012-2015 και είναι πολλά, κυρίως λόγω δεκαετών ομολόγων που εκδόθηκαν το 2004.
Οι τραπεζίτες που ελέγχουν απόλυτα τον πλανήτη, είδαν ότι η Ελλάδα θα τους έλεγε το αρχαιοελληνικό “ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος“.
Τα 260 δις που ήταν τότε το χρέος ήταν ανασφάλιστο. Αυτό είναι το μυστικό της υπόθεσης. Η Ελλάδα θα έλεγε αυτό που λέει το θεατρικό έργο του Ντάριο Φο “δεν πληρώνω, δεν πληρώνω” στους κατόχους των ομολόγων που θα επέλεγε η ίδια. Θα πλήρωνε τα εσωτερικά της χρέη και τις υποχρεώσεις της, αλλά δεν θα πλήρωνε τους ξένους τραπεζίτες που μας δάνειζαν.
Αυτό δεν είναι ούτε σωστό, ούτε εύκολο, ούτε δίκαιο. Ακούγεται ευχάριστα, αλλά δεν είναι εύκολο το “δεν πληρώνω”. Όπως δεν είναι σωστό να μη σας επιστρέφει τα δανεικά, ο ξάδερφός σας, που σας δάνεισε εκείνο το χιλιάρικο, όταν το είχατε ανάγκη και τώρα σας λέει, “ξάδερφε λυπάμαι, δεν έχω”.
Όλα μας τα χρέη ήταν μέχρι τότε ιδιωτικά. Δανειζόμασταν δηλαδή από τους διεθνείς “τοκογλύφους”, αλλά και σοβαρά επενδυτικά funds που μας δάνειζαν για να τα πάρουν πίσω με τόκο. Για να τζιράρουν δηλαδή τα λεφτά τους. Αγοράζουν και πουλάνε ακριβότερα το χρήμα. Αυτή είναι η δουλειά τους.
Έτσι, μας οδήγησαν στα “μνημόνια”, τα οποία μετέτρεψαν το ιδιωτικό χρέος, σε δημόσιο. Πήραμε 110 δις, από κράτη πλέον και όχι ιδιώτες, τα οποία πήγαν όλα στην αναχρηματοδότηση των παλαιών ιδιωτικών δανείων. Έτσι δεν χρωστάμε πλέον αυτά τα 110 δις σε τραπεζίτες και funds, αλλά σε κράτη.
Το κόλπο είναι όμως, ότι αυτά τα δανεικά -τα 110 δις- είναι πλέον ασφαλισμένα. Δηλαδή βάλαμε ενέχυρο, την κρατική περιουσία, την εθνική περιουσία, την οποία πλέον μπορούν να κατασχέσουν (δεν υπάρχει ασυλία της εθνικής περιουσίας έναντι των δανειστών μας πλέον).
Τώρα θα πάρουμε άλλα 130 δις, κρατικά και πάλι, από τους συνεταίρους μας στην Ευρώπη, με υποθήκες και πάλι (εμπράγματες εξασφαλίσεις) και μάλιστα υπαγόμενες στο Αγγλικό δίκαιο, δίκαιο δηλαδή το οποίο έχει μια βασική αρχή: “δεν πληρώνεις, σουκατάσχω“.
Έτσι, φορτωθήκαμε μέσα σε 2 χρόνια, 240 δις ενυπόθηκων πλέον χρεών. Τα λεφτά τα χρησιμοποιούμε για να ξοφλάμε τους τραπεζίτες, οι οποίοι ξέφυγαν από τον κίνδυνο να τους πούμε “θα πάρετε τα ….μας”.
Το σύνολο του δημόσιου χρέους, είναι πλέον, κυρίως προς κράτη και είναι διασφαλισμένο με υποθήκες. Μειώθηκαν δηλαδή πολύ τα περιθώρια επίδειξης “τσαμπουκά” και απειλών, περί “επιτροπής ελέγχου του δημόσιου χρέους” και “δεν πληρώνω τους τοκογλύφους, θα πληρώνω μόνο τους Έλληνες, γιατί δεν έχω”.
Πλέον οι τραπεζίτες, εισέπραξαν τα ομόλογά τους (και θα εισπράξουν αυτά που λήγουν το 2014 που είναι η χρονιά-κόλαση) και εμείς είμαστε με τη θηλιά στο λαιμό, με υποθηκευμένη τη χώρα και χρέη προς κράτη, τα οποία λογοδοτούν στους φορολογούμενους πολίτες τους, που έβαλαν από την τσέπη τους τα λεφτά για να “σωθεί” η Ελλάδα. Έτσι, ένω πριν μας “μισούσαν” οι τραπεζίτες, τώρα μας μισούν οι λαοί.
Τελικά, η Ελλάδα δεν σώθηκε, ούτε θα σωθεί. Θα έχουμε για δεκαετίες αρνητική ανάπτυξη, φτώχεια, ανεργία, λουκέτα, μετανάστευση και ύφεση, μειωμένη εθνική κυριαρχία, εθνική ταπείνωση, αλλά σώσαμε τους ιδιώτες τραπεζίτες που μας δάνειζαν τόσα χρόνια.
Αυτό, δεν έγινε στην Ελλάδα επειδή μας μισούν γιατί είμαστε μελαχρινοί και χορευταράδες. Το κάνανε επειδή έπρεπε κάπου να δοκιμαστεί το μοντέλο της μετατροπής των  μη εξασφαλισμένων ιδιωτικών δανείων, σε ενυπόθηκα κρατικά, ώστε να μην υπάρξει δυνατότητα, μιας παγκόσμιας “επανάστασης” από στριμωγμένες χώρες, οι οποίες θα σήκωναν μπαϊράκι και θα έλεγαν στους τραπεζίτες “ελάτε να πάρετε τα ….μας”. 
Είμαστε απλά το πειραματόζωο.
H Eλλάδα επιλέχθηκε, επειδή έχει -λόγω κακών γειτόνων- τα μικρότερα περιθώρια επίδειξης “τσαμπουκά” και αρκετούς “πρόθυμους” πολιτικούς. Είμαστε δηλαδή, αρκετά εκβιάσιμοι, λόγω των εθνικών θεμάτων που βρίσκονται σε εκκρεμότητα, αλλά και λόγω της απόλυτης εξάρτησης των πολιτικών μας από τις ΗΠΑ και τα ΜΜΕ τα οποία στηρίζουν τραπεζίτες, πρόθυμοι να εξασφαλίσουν τους χρηματοδότες του, ακόμη κι οι μισθοί των τηλεθεταών τους πέσουν στα επίπεδα της Ουγκάντας.

Άλλωστε η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο, που οι πολίτες της δεν αντιδρούν σε οποιοδήποτε πετσόκομμα μισθών και συντάξεων, όταν αυτό προέρχεται από την αγαπημένη τους “σοσιαλιστική” κυβέρνηση. Ο “σοσιαλισμός” στις Δυτικές χώρες, εφευρέθηκε για να αποτελέσει αμορτισέρ στις κοινωνικές εκρήξεις, που θα οδηγούσαν τους πολιτικούς στο μεγάλο “Όχι”.

Η βόμβα του πατέρα έσκασε στα χέρια του γιου του…

Δεν ξέρουμε αν οι τρέχουσες εξελίξεις αποτελούν το τέλος της Μεταπολίτευσης. Εξάλλου αυτό πια λέγεται συνεχώς, φανερώνοντας την ελπίδα να αλλάξουμε πολιτική σελίδα επιτέλους στην χώρα…!
Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι ήρθε το τέλος του Παπανδρεϊσμού. Δεν χρειάζεται να απορεί κανείς! Αυτό ήρθε νομοτελειακά και εξηγούμαστε αμέσως…
Ο Ανδρέας Παπανδρέου παρέλαβε μία χώρα μετά το ’80 στην οποία όντως υπήρχαν έντονες κοινωνικές ανισότητες. Βρήκε την λύση! Το ζεστό και άφθονο χρήμα από την ΕΟΚ. Όλοι πήραν χρήματα, ακόμα και αν δεν τα επένδυσαν σωστά ο Αντρέας είχε επιτύχει τον σκοπό του. Η αγορά είχε «ζεσταθεί» και ο κόσμος επιτέλους «έφαγε ψωμί». Ο κόσμος ξεχνούσε ότι ο Ανδρέας ήταν οικονομολόγος, ήξερε τι γινόταν και αποκλείεται να μην γνώριζε ότι η μη ανταποδοτικότητα των επενδύσεων σίγουρα θα μας έφερνε σε αδιέξοδο…
Αλλά γιατί να σκάσει…; Εξάλλου ήξερε…

ότι τα αποτελέσματα θα τα «γευόταν» η επόμενη γενιά ή η μεθεπόμενη!

Όμως η Ιστορία εκδικείται… Τελικά μετά από Κυβερνήσεις οι οποίες δεν φρόντισαν να βάλουν το θέμα στην σωστή του βάση, μετά από χρόνια «ανέξοδου» λαϊκισμού, ήρθε ο Γιώργος στην εξουσία. Ήρθε με το διάσημο πια «λεφτά υπάρχουν». Η ιστορία θα τον καταγράψει και θα τον αξιολογήσει και αυτόν και τους προγενέστερους αυτού. Δυστυχώς, η βόμβα που επώαζε ο πατέρας έσκασε στα χέρια του γιου. Και όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στις οικογενειακές επιχειρήσεις, οι γιοι είναι χειρότεροι από τους πατεράδες τους και ανίκανοι να διαχειριστούν σημαντικές κρίσεις.
Το ακόμα χειρότερο ήταν ότι ο Γιώργος Α. Παπανδρέου έπρεπε να κόψει «επιταγές», έπρεπε να ξεπληρώσει χρωστούμενα. Χρωστούμενα ναι, χρωστούμενα. Μετά τις αποκαλύψεις από τα wikileaks έγινε γνωστό ότι ο Κώστας Καραμανλής είχε εκνευρίσει τους Αμερικάνους και εκείνοι ήθελαν αποκούμπι, εναλλακτική λύση. Τον Jeffrey. Τι έκανε ο Γιωργάκης; Ξεκίνησε το πρόγραμμα διάλυσης της χώρας αλλά και της Ε.Ε. Πως; Αυτό ήταν εύκολο! Δυσφήμισε την χώρα όσο δεν πάει, μας ξεφτίλισε στο εξωτερικό λέγοντάς μας ανίκανους, τεμπέληδες, χαρακτήρισε την χώρα Τιτανικό… Και μετά; Μετά έφερε το ΔΝΤ στην ΕΕ.
Τί ήταν το ΔΝΤ πριν μπει στην ΕΕ μέσω της Ελλάδας; Ένας αποτυχημένος θεσμός ο οποίος είχε εκδιωχθεί από όπου είχε πάει ως επικίνδυνος για τις κοινωνίες και την πραγματική οικονομία. Ο Jeffrey τον ανέστησε. Ναι, τον ανέστησε.
Και τώρα μας έρχεται στο μυαλό και μία άλλη σκέψη…! Άμα κατάφεραν το ’99 στην Ελλάδα να γκρεμίσουν το Χρηματιστήριο 5-10 επιχειρηματίες της Ελλάδας, νομίζετε ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν τον κόσμο 10-20 επιχειρηματίες ή επιχειρηματικές ομάδες ( βλ. hedge funds) παγκόσμιου βεληνεκούς;
Τυχαία νομίζετε οι πολιτικοί προσέφυγαν στους τραπεζίτες για να βρουν λύση και όχι στις εκλογές; Τυχαίος νομίζετε ότι είναι ο ρόλος της Goldman Sachs και των υπολοίπων;
Δυστυχώς με την παγκοσμιοποίηση οι 5 νταβατζήδες της χώρας, οι μεγαλοεργολάβοι και οι τραπεζίτες, αντικαταστάθηκαν από τους παγκόσμιους νταβατζήδες! Αυτά που εμείς ζούμε είναι προδιαγεγραμμένα από τους παγκόσμιους νταβατζήδες εδώ και χρόνια. Η Λέσχη Bilderberg, η οργάνωση Trilateral, το Council of Foreign Relations και ο χρηματοδοτικός τους οργανισμός το ΔΝΤ οργανώνουν την πορεία και την εξέλιξη του κόσμου στις συνεδριάσεις και στα μυστικά τους καφέ.
Το δυστύχημα για την Ελλάδα είναι ότι δεν έχει βρεθεί κάποιος να τους περιορίσει τα σχέδια αν όχι να τους τα διαλύσει. Η οικογένεια Παπανδρέου είναι μέρος αυτού του συστήματος και δεν είναι τυχαίο που και οι δύο Παπανδρέου, πατέρας και γιος, μας προέκυψαν εκ Αμερικής! Ο Αντρέας ξεκίνησε την διάλυση της χώρας, με την καταστροφή του παραγωγικού της ιστού, με την καταναλωτική λαίλαπα που προκάλεσε και ο Γιωργάκης ολοκλήρωσε το έργο, φέρνοντας Κυβερνήτες και ελεγκτές στην χώρα τούς εκφραστές της νέας τάξης πραγμάτων και τους παγκόσμιους σερίφηδες. Τέλος η χώρα έγινε ο Δούρειος Ίππος για να μπει το ΔΝΤ και στα εσωτερικά της ΕΕ, όπου ανίκανοι και λίγοι οι αρχηγοί της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας δεν κατάφεραν να σώσουν τις χώρες τους αλλά και την Ένωση!!!

πηγή 1
πηγή 2