Του Αλέξανδρου Μπρέγιαννη

Είναι πλέον φανερό πως στην Ελλάδα βιώνουμε το οδυνηρό τέλος μιας ολόκληρης εποχής, καθώς η χώρα πλήττεται από πολυδιάστατη κρίση.

Σ΄ αυτή την συγκυρία, η Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να μένει ουδέτερη και αμέριμνη. Ούτε πρέπει να επιτρέψει την ισοπέδωση και την καταρράκωσή της μέσα σε κλίμα αμφισβήτησης των πάντων. Η Αυτοδιοίκηση, αντίθετα, επιβάλλεται να βρει την δικιά της περπατησιά, δίπλα στον κόσμο και μέσα στα αγωνιώδη ερωτήματά του. Δεν πρέπει να γίνει μέρος του προβλήματος, αλλά οφείλει να γίνει μέρος της λύσης του.

Οι περικοπές σε οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους μπορεί να δημιουργούν πρωτόγνωρες συνθήκες και πολλά προβλήματα στην Αυτοδιοίκηση. Παράλληλα όμως, δημιουργούν και την ανάγκη στροφής σε ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης και λειτουργίας των δήμων σε σχέση με αυτό που επικρατούσε μέχρι σήμερα.

Ο περιορισμός της σπατάλης, ο εξορθολογισμός των δημοτικών υπηρεσιών, η ανασυγκρότηση του εισπρακτικού μηχανισμού, η αξιοποίηση ευρωπαϊκών και εθνικών προγραμμάτων για έργα ουσίας και όχι βιτρίνας, η συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, οι συμπράξεις με το εθελοντικό κίνημα για περιβαλλοντικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες, οι διαδημοτικές συνεργασίες με στόχο τις οικονομίες κλίμακας, η επένδυση στην τοπική ανάπτυξη (επιχειρηματικότητα, τουρισμός, πολιτισμός, τοπικά προϊόντα κτλ.) είναι μόνο μερικοί από τους τομείς στους οποίους πρέπει να στραφεί ένας σύγχρονος δήμος, ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες των καιρών.

Οι πολίτες αντιλαμβάνονται τη δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας και κανείς δεν περιμένει από την Αυτοδιοίκηση να συνεχίσει να κάνει έργα, κοινωνικές παροχές ή πολιτιστικές εκδηλώσεις (και πανηγύρια!) με τους πριν το 2010 ρυθμούς.

Παρόλα αυτά, οφείλουμε να διατηρήσουμε ένα επίπεδο λειτουργίας των δήμων, που:

* Να συντηρεί αξιοπρεπώς τις βασικές υποδομές σε καθαριότητα και πράσινο και σε ό,τι αφορά την καθημερινότητα του πολίτη.

* Να δίνει ιδιαίτερο βάρος σε θέματα κοινωνικών υποδομών, σε μια κοινωνία όπου ο συνεκτικός της ιστός διαβρώνεται και η φτώχεια περνά σε όλο και περισσότερα στρώματα. Έχουν τεράστια ανάγκη οι τοπικές κοινωνίες από παιδικούς σταθμούς, ΚΑΠΗ, κοινωνική φροντίδα, μέριμνα για φτωχούς, ΑμεΑ, μετανάστες, χρήστες ουσιών κ.ά.

* Να τρέξουν σε συνεργασία με την Πολιτεία προγράμματα για άνεργους νέους και για τις προ της σύνταξης ηλικίες, να πάρουν ανάσα οι πιο σκληρά χειμαζόμενες κατηγορίες πολιτών και ταυτόχρονα η Αυτοδιοίκηση να βελτιώσει τις παροχές της.

* Να διαφυλάξουμε την εμπιστοσύνη που ακόμη δείχνουν οι πολίτες στην Αυτοδιοίκηση και να δημιουργήσουμε στις πόλεις δίκτυα αλληλεγγύης, που καταξιώνουν τον θεσμό.

* Να πείσουμε τον πολίτη για την ανάγκη όλο και μεγαλύτερης διαφάνειας στα πράγματα της πόλης και να εμβαθύνουμε τη δημοκρατία και τη λαϊκή συμμετοχή.

* Να εξηγήσουμε στους εργαζόμενους στους δήμους, ώστε να τους γίνει συνείδηση, ότι ο μόνος τρόπος για να διαφυλάξουν τη δουλειά τους είναι να αγωνιστούμε μαζί και να προσφέρουμε ουσιαστικές υπηρεσίες στους δημότες μας, ότι είμαστε στην πολιτική και στις υπηρεσίες για τη γρήγορη και αποτελεσματική εξυπηρέτηση του πολίτη και για κανέναν άλλον λόγο.

* Με φαντασία και καινοτόμες πρωτοβουλίες να προστατεύσουμε το εισόδημα των δημοτών μας σε τοπικό επίπεδο και να συμβάλουμε στην τοπική ανάπτυξη.

Η ανάγκη για κοινωνικά δίκαιη και συντεταγμένη διέξοδο από την κρίση προβάλλει σήμερα ως το μεγάλο ζητούμενο. Με αυτό τον στόχο, η Αυτοδιοίκηση οφείλει να αναλάβει μια μεγάλη, ενωτική και αξιόπιστη πρωτοβουλία, που θα υπερβαίνει στενές κομματικές περιχαρακώσεις διατυπώνοντας σαφές πολιτικό και διεκδικητικό πλαίσιο με όραμα και σχέδιο.

Πηγή:www.capital.gr