Στα ΝΔ της Κωμόπολης Κερατέας, στα Νότια πλευρά του βουνού Κερατοβούνι και σε υψόμετρο 548 μ., διανοίγεται το σπήλαιο Κερατέας.

Είναι διώροφο και χωρίζεται σε 3 επιμήκη παράλληλα τμήματα από ωραίες κολώνες, σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Στη φαντασμαγορία του σπηλαίου συμβάλλουν και οι μικρές υδατοσυλλογές με κατακάθαρα νερά, που βρίσκονται σε 4 σημεία του. Από το πρώτο τμήμα, με απότομη ανάβαση 5 περίπου μέτρων, αρχίζουν διαδοχικά τα άλλα τρία διαμερίσματα με κατηφορικό δάπεδο. Το τελευταίο βαραθρώδες, διατηρεί στον πυθμένα του νερά με βάθος ανάλογα με την εποχή. Είναι το βαθύτερο σημείο του σπηλαίου, με υψομετρική διαφορά από την είσοδο του 28 μ.

Το μήκος του σπηλαίου είναι 60 μ., το πλάτος του 35 και το ύψος οροφής του κυμαίνεται από 5 – 10 μ. Αν και δεν έχουν γίνει ανασκαφές, για να χαρακτηρισθεί τόπος λατρευτικός, όμως αυτό δεν αποκλείεται, γιατί ανάμεσα σε φερτά υλικά του δαπέδου του πρώτου τμήματος βρέθηκε μικρό πήλινο δοχείο σπασμένο. Είναι ένα από τα σπήλαια που κάποτε επισκέφθηκε και ο λόρδος Βύρων για αυτό έχει και την ονομασία ΣΠΗΛΑΙΟ ΛΟΡΔΟΥ ΒΥΡΩΝΑ.

Μάλιστα κατά την επίσκεψη του εκεί ο λόρδος Βύρων βρέθηκε σε αρκετά δύσκολη θέση, όταν ο φωτισμός με δάδες που διέθετε έσβησε και βρέθηκε στο απόλυτο σκοτάδι να ψάχνει μαζί με τους συνοδούς του την έξοδο. Τελικά τα κατάφεραν χωρίς να πάθουν κάποιο ατύχημα, αλλά με αφορμή αυτό το περιστατικό επισημαίνεται ότι απαιτείται μεγάλη προσοχή και σεβασμός όταν επισκεπτόμαστε ένα σπήλαιο γιατί πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να μας συμβεί κάποιο ατύχημα και να θέσουμε σε κίνδυνο την ζωή μας.




Η χαρτογράφηση από την Α. Πετροχείλου, όπως έγινε το 1950. Με μπλε χρώμα σημειώνεται η πρώτη αίθουσα, η οποία χαρτογραφήθηκε στο πλαίσιο του εργαστηρίου χαρτογράφησης.



Ευρήματα


Το σπήλαιο της Κερατέας έχει αρκετά εύκολη πρόσβαση και είναι εξαιρετικά βατό. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί το έχουν επισκεφτεί και έχουν αφήσει τα αποτυπώματα τους. Στο εσωτερικό του σπηλαίου και από την πρώτη κιόλας αίθουσα βρίσκονται πολυάριθμες επιγραφές στα τοιχώματα, ειδικά κοντά στην είσοδο, με ονόματα και χρονολογίες, οι οποίες βρίσκονται εκεί από τα τέλη του 19ου αιώνα (η παλαιότερη επιγραφή φαίνεται να είναι από το 1872). Επίσης, στο μέσο της πρώτης αίθουσας υπάρχουν σκουριασμένα μεταλλικά δοχεία και υπολείμματα από κεραμικά αγγεία αγνώστου προέλευσης.

Στο πρώτο τμήμα του σπηλαίου δε βρέθηκε ίχνος λιμνάζοντος νερού την ημέρα που χαρτογραφήθηκε (Δεκέμβριος 2008). Εντυπωσιακή ήταν η ύπαρξη αρκετών βράχων στο μέσο της πρώτης αίθουσας από κρυσταλλικό CaCO3 σε αρκετά καθαρή μορφή.




Φωτογραφίες


η είσοδος από έξω





και απο μέσα




ο διάκοσμος είναι απίστευτος..










παντού μορφές απόκοσμες..







αρχαία πέτρινα “ρομπότ”




το σπήλαιο είναι ζωντανό..

φανταστείτε οτι χρειάζονται χιλιάδες χρόνια για να δημιουργηθούν κάποια εκατοστά σταλαγμιτών και σταλακτιτών.. σταγόνα, σταγόνα, το νερό αφήνει τα άλατα που περιέχει και χιλιοστό χιλιοστό προσθέτουν όγκο στους σταλακτίτες..





και η Απόλυτη Ομορφιά..

η Λίμνη με τα κρυστάλινα νερά..






κολώνες που ορθώνονται ως την οροφή




και μία ιδιαίτερη κολώνα που μας έκανε να θέλουμε να την αγγίξουμε..





6 πραγματικά “θανατηφόρα” επίπεδα..

με μεγάλο βαθμό δυσκολίας και ομορφιάς..

με γλιστερά και κάθετα βράχια που δέν είχαν πουθενά πατήματα..






πηγή 1
πηγή 2