ΤΟΠΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ            
ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
Η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες μας
Λαύριο 1 του Μάη 2013
Άνεργοι, Εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, Nέοι και Nέες της Λαυρεωτικής,

Απ΄την απεργία το 1890 των εργατών μεταλλωρύχων στα μεταλλεία του Δασκαλειού της Λαυρεωτικής για το 8ωρο, 4 χρόνια μετά το Σικάγο (1886) και την ίδια χρονιά (1890) μετά τον πρώτο γιορτασμό της Πρωτομαγιάς στο Παρίσι για το 8ωρο, παίρνουμε δύναμη· απ’ την ηρωϊκή και θυελλώδη απεργία των μεταλλωρύχων της Καμάριζας το 1896 και τους κατοπινούς αγώνες των μεταλλωρύχων του Λαυρίου, που οδήγησαν στην καθιέρωση του 8ώρου για πρώτη φορά στην Ελλάδα με το Νομοθ. Διάτ. της 20ης Μαρτίου του 1924 «Περί εφαρμογής του 8ώρου της εργασίας κατά εικοσιτετράωρον και 48ώρου καθ’ εβδομάδα εις τας μεταλλευτικάς και μεταλλουργικάς επιχειρήσεις του Λαυρίου», απ’ τους αγώνες των κλωστοϋφαντουργών του Λαυρίου αντλούμε τη βεβαιότητα ότι τα πράγματα θα τα αλλάξουμε.
Σήμερα η Ευρωπαϊκή Ολιγαρχία και οι μνημονιακοί φίλοι της στη χώρα μας έχουν εξαπολύσει μια άνευ όρων επίθεση εναντίον των εργαζομένων, που οδήγησε στην κατεδάφιση του ωραρίου της εργασίας, στην ισοπέδωση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, στη σκλαβιά της παρατεταμένης ανεργίας, στην απόλυτη εκμετάλλευση των εργαζομένων. Οι εργάτες, οι υπάλληλοι, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι και νέες σε όλες τις χώρες της Ευρώπης δοκιμάζουν την επίθεση του κεφαλαίου. Στην σκληρή σύγκρουση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, που αυτήν τη στιγμή είναι εις βάρος της εργασίας, πρέπει να ανατραπεί υπέρ της εργασίας και εις βάρος του κεφαλαίου. Σε τελευταία ανάλυση όλα εκεί κρίνονται.
Ανακοίνωση του δικτύου των συνδικαλιστών
της Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Εργαζόμενε, εργαζόμενη/άνεργε, άνεργη
Αναρωτιέσαι καθημερινά:
Για πόσο καιρό ακόμα θα συνεχίζεται αυτή η βαρβαρότητα;
Πότε, επιτέλους, θα μπει τέλος σ’ αυτή την ακραία νεοφιλελεύθερη φρίκη, που χρησιμοποιεί ολόκληρους λαούς για πειραματόζωα, προκειμένου να εκτιναχθούν τα κέρδη των πολύ μεγάλων εταιρικών ομίλων και μιας χούφτας ολιγαρχών;
Πως θα γίνει η ανατροπή;

Οι εργάτες του Σικάγου άνοιξαν με θυσίες το δρόμο της νίκης, κατακτώντας εργασιακά δικαιώματα που μέχρι χτες θεωρούνταν αυτονόητα.
Σήμερα όμως, στην Ελλάδα των μνημονίων, τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Η επίθεση ενάντια στον κόσμο της εργασίας από την τρόικα ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ και την τρικομματική συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ έχει ξεπεράσει κάθε όριο, οδηγώντας σε τραγικά αδιέξοδα τον ελληνικό λαό: ανεργία σε πρωτοφανή ύψη, αυτοκτονίες, εργασιακά δικαιώματα και κατακτήσεις στον «καιάδα», ληστρική φοροεπιδρομή, «πετσόκομμα» μισθών και συντάξεων,σχολεία και νοσοκομεία που κλείνουν, ασθενείς χωρίς φάρμακα, παιδιά που πεινούν, το κοινωνικό κράτος σε πλήρη διάλυση και αποσύνθεση.

Σαν να μην έφταναν όλ’ αυτά, η μνημονιακή συγκυβέρνηση ετοιμάζεται να επιβάλλει και 4ο(!) μνημόνιο, βάζοντας ταφόπλακα στην ελληνική κοινωνία και οικονομία με τα νέα μέτρα: «χαράτσια», μαζικές απολύσεις στο Δημόσιο, νέα φοροεπιδρομή,εξαφάνιση των «απομειναριών» του εργατικού δικαίου και του κράτους πρόνοιας.

Απέναντι σε αυτή την καταστροφική πολιτική που «βομβαρδίζει» και «ακρωτηριάζει» τις ζωές μας ο μόνος νικηφόρος δρόμος είναι οι μαζικοί, ενωτικοί αγώνες των εργαζομένων και των ανέργων.
 Η Πρωτομαγιά του 2013 μπορεί να αποτελέσει μια νέα αφετηρία, για μια άλλη πορεία στη χώρα, χωρίς μνημόνια και επαίσχυντες δανειακές συμβάσεις.
 Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών, για την υπεράσπιση και επαναφορά των εργατικών κατακτήσεων, με την αμφισβήτηση του χρέους και των δεσμών  που έχουν επιβάλει οι κυβερνήσεις και η τρόικα, για να ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη πολιτική, που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και η χώρα.