Της Κατερίνας Γιαννούλια

Ο καιρός περνάει, τα μηχανήματα του Μπόμπολα δεν περνάνε με τίποτα από τα μπλόκα σε Κερατέα και Λαύριο (από τα τρία μηχανήματα, που είχαν φτάσει, έχουν μείνει σώα μόνο τα δύο), ο κόσμος στα μπλόκα αυξάνεται και δεν κάμπτεται, η συμπαράσταση από παντού διευρύνεται.
Νέα επεισόδια προστίθενται στο «σίριαλ» της χωματερής στην Κερατέα. Ένα σήριαλ όμως που πεισματικά και συνειδητά αρνούνται να προβάλλουν όλα τα μεγάλα κανάλια και ΜΜΕ, παρά την ευκολία με την οποία μας πλασάρουν ένα σωρό… άλλα σκουπίδια.
Καταστολή
Η κυβέρνηση, με την ξεδιάντροπη και καταφανή υποστήριξή της σε όλα τα μεγάλα συμφέροντα, έχει εξαγριώσει τον κόσμο της εργασίας, που υφίσταται τα κοινωνικά άδικα μέτρα τρομερών περικοπών, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι τόκοι των τραπεζιτών και τα υπερκέρδη των μεγαλοεργολάβων, βιομηχάνων και εφοπλιστών. Η κυβέρνηση, στριμωγμένη στην υπόθεση της Κερατέας, προσπαθεί να αντιδράσει απεγνωσμένα.
Νέες συλλήψεις αγωνιζόμενων ανθρώπων, με βαριές κατηγορίες για πρόθεση ανθρωποκτονίας, εμπρησμούς κ.λπ., γελοιοποίησαν κυβέρνηση και αστυνομία, αφού έγιναν δύο ώρες… πριν τους εμπρησμούς. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί των μπλόκων διαμαρτυρήθηκαν στον Παπουτσή για την… υπερεργασία τους.
Οι κάτοικοι εμπλούτισαν τα μπλόκα όχι μόνο με την αυξημένη φυσική παρουσία τους, αλλά και με την κατασκευή εγκαταστάσεων για καλύτερη διαβίωση στο χώρο του αγώνα, όπως με το «Άπαρτο Κάστρο», όπου τρώνε, πίνουν καφέ, ζεσταίνονται και κουβεντιάζουν για το μέλλον των κινητοποιήσεών τους.
Αντίσταση
Σχολεία και ΚΑΠΗ της περιοχής συμμετέχουν ενεργά στα μπλόκα, είτε με κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας και χορωδία επί τόπου, είτε με πανό και ανακοινώσεις, όπως του Γυμνασίου Κερατέας όπου χαρακτηριστικά γράφουν:
«Το Γυμνάσιό μας αποτελεί πρότυπο σχολείο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης…
Μας αδικεί λοιπόν η προσπάθεια που γίνεται από κάποιους να μας παρουσιάσουν ως άξεστους χωριάτες χωρίς περιβαλλοντική συνείδηση.
Μήπως τελικά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο και η σθεναρή αντίδραση των 30 χιλιάδων κατοίκων έχει να κάνει με την αποτροπή ενός περιβαλλοντικού εγκλήματος;…
Κάποιοι μπορεί να παλεύουν για την τσέπη τους, εμείς όμως αγωνιούμε και παλεύουμε για τη ζωή μας και το μέλλον μας».
Η κατάσταση είναι πιεστική για την κυβέρνηση. Ενάμισης μήνας με μπλόκα είναι πολύ. Η συνέχεια όμως απαιτεί ανάλογη αντιμετώπιση και από τη δική μας πλευρά, για να φτάσουμε στη νίκη που τόσο επιθυμούμε και χρειαζόμαστε.
Μια πρώτη ενέργεια έγινε από την Αριστερά (πλην ΚΚΕ), την Κυριακή 16 Γενάρη.
Πραγματοποιήθηκε πορεία από την Αθήνα, με 2 πούλμαν και δεκάδες αυτοκίνητα με συμπαραστάτες που ήθελαν να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους κατοίκους.
Επιτόπου έγινε πορεία, που ξεκίνησε από το Δημαρχείο της Κερατέας, στην οποία καλούσαν οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς και συμμετείχε και η ΔΕΑ.
Ο κόσμος των μπλόκων καλοδέχτηκε όποιον πήγε να του συμπαρασταθεί και διψούσε να διαβάσει τα έντυπα που διακινούσαμε.
Ανάμεσα στον κόσμο όμως αιωρείται το ερώτημα: Πώς συνεχίζεται ο αγώνας;
Είναι σίγουρο πως ανάλογα με τις πολιτικές και ιδεολογικές καταβολές του καθένα και της κάθε συλλογικότητας οι απαντήσεις ποικίλουν.
Πώς συνεχίζουμε;
Έτσι, το ΚΚΕ έχει περιχαρακωθεί από κάποια στιγμή και πέρα (γιατί νωρίτερα δεν έκανε ούτε αυτό) στο μπλόκο του Λαυρίου, μόνο του. Και εξακολουθούν να αναρωτιούνται οι κάτοικοι ολόκληρης της Λαυρεωτικής γιατί δεν παίρνει πρωτοβουλίες που να αντιστοιχούν στις πομπώδεις διακηρύξεις του περί «λαϊκής κυριαρχίας», στο μέγεθός του και στις καίριες θέσεις που κατέχει (π.χ. προεδρεύει στο Εργατικό Κέντρο Λαυρίου). Ξέρουμε, δυστυχώς, το φόβο που το διακατέχει για οτιδήποτε δεν ελέγχει το ίδιο και την εξαιρετική απροθυμία του να συνεργαστεί με άλλες δυνάμεις, που οπωσδήποτε βρίσκονται στην ίδια μεριά.
Οι αντιεξουσιαστές εντυπωσιάζονται από συγκρούσεις τύπου Κερατέας, όπου «φιλήσυχοι πολίτες» υιοθετούν πρακτικές τις οποίες θεωρούν «κατοχυρωμένη πατέντα» τους. Κι έτσι κατεβαίνουν στην Κερατέα για να μεταλαμπαδεύσουν τις εξειδικευμένες γνώσεις τους του κλεφτοπόλεμου με τα ΜΑΤ στους «απλούς» κατοίκους.
Ο ταξικός πόλεμος, που ξεσπάει σε διάφορα τμήματα της κοινωνίας, θα χρειαστεί πολλά εφόδια. Η βασική και αναπόφευκτη βοήθεια όμως θα προέλθει από τη δύναμη που έχει στα χέρια του το εργατικό κίνημα.
Απεργίες
και διαδηλώσεις

Όσες φορές κι αν κατέβουμε όλοι μαζί και περισσότεροι ακόμα στην Κερατέα, όσο κι αν «εκπαιδευτούν» στις μολότοφ οι αγωνιστές των μπλόκων, είναι σαφές ότι οι κινήσεις αυτές θα υπολείπονται σε σχέση με μια απεργία που θα μπορούσε να κηρυχτεί (για αρχή) σε ολόκληρη τη Λαυρεωτική από το Εργατικό Κέντρο, την ΕΛΜΕ, αλλά και όλα τα σωματεία της περιοχής. Είναι γνωστός ο «πόνος» των αφεντικών για τα κέρδη τους. Αυτό τους τσούζει. Και ακόμα περισσότερο τρέμουν το ντόμινο που θα ξεκινήσει από αυτό το θέμα και θα συμπαρασύρει ορμητικά όλες τις διεκδικήσεις για κάθε αδικία που προσπαθούν να μας επιβάλλουν.
Γιατί όταν ανοίξει το καπάκι της χύτρας που βράζει, ξέρουμε ότι η πίεση του ατμού είναι εκρηκτική. Κι αυτοί το γνωρίζουν πολύ καλά.
Το θέμα είναι να οργανώσει τον αγώνα η Αριστερά με επιτροπές αγώνα και πρωτοβουλίες για σχήματα, κινήσεις και οργανώσεις. Στην προετοιμασία αυτής της διαδικασίας, μια πορεία στο κέντρο της Αθήνας θα δώσει την ευκαιρία σε πολύ περισσότερο κόσμο να εκφράσει την αλληλεγγύη του, να ενημερωθεί, να υπάρξει αλληλεπίδραση μεταξύ όλων όσων αγωνίζονται από το δικό του μετερίζι ο καθένας. 
Η μεταφορά εμπειρίας, με την αυτοπεποίθηση που γεμίζει όσους «πορεύονται» μαζί, μπορεί να προσφέρει καταπληκτικά αποτελέσματα.
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3346&Itemid=42