Ο Αντώνης Χασιώτης είναι φανατικός Λαυριώτης, που αγαπάει τον αθλητισμό και την Λαυρεωτική. Έχει προσφέρει τον εαυτό του και το οικογενειακό του περιβάλλον, για να καλλιεργήσει στην περιοχή το ποδόσφαιρο και να κρατήσει «στη ζωή» τον σύλλογο της Λαυρεωτικής. Μιλώντας στην τοπική εφημερίδα «Ες Λαύριον», ο κ. Χασιώτης εκμυστηρεύθηκε την προσφορά του στον τοπικό αθλητισμό, λέγοντας:

          «Στην ομάδα της ΑΠΕΛ, δεν ήλθα …ουρανοκατέβατος. Στην ομάδα αυτή, βρίσκομαι –κυριολεκτικά- από τότε που γεννήθηκα! Θυμάμαι όλη μου τη ζωή, σε αυτό το γήπεδο, σε αυτήν την ομάδα. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός, ηλικίας πέντε ετών, που καθάριζα τα παπούτσια αθλητών, όπως του Τάσου Μαραγκού, του Δημήτρη Χαροκόπου, του Κώστα Πισσάνου και λίγο μετά, του μεγάλου Νίκου Βαμβακούλα. Και όλων των άλλων σπουδαίων ποδοσφαιριστών, που ήταν τότε στην ομάδα. Σε ηλικία 14 ετών, φόρεσα τη φανέλα. Σε ηλικία 18 ετών, ήμουν αρχηγός της ομάδας, αγωνισθείς μέχρι το 2002. Είκοσι δύο ολόκληρα χρόνια. 


          Την περίοδο 2002 – 2003, τον Δεκέμβριο, ανέλαβα την ομάδα από το πόστο του προέδρου. Δηλαδή, αμέσως μετά τη λήξη της ποδοσφαιρικής μου καριέρας! Τότε, η ομάδα μας αγωνιζόταν στην ΕΠΣΑ, στη Β’ κατηγορία. Τερμάτισε στην έβδομη θέση. Την επόμενη χρονιά, δημιουργήθηκε η ΕΠΣΑΝΑ, στην οποία αγωνιζόμαστε μέχρι σήμερα. 
          Την ίδια χρονιά, ανεβήκαμε στην Α’ κατηγορία της ΕΠΣΑΝΑ, σαν επιλαχόντες, όπου και παραμείναμε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Το 2006 – 2007 μετά από 4,5 χρόνια σκληρής δουλειάς και αγώνα, δυστυχώς κουράστηκα και σταμάτησα. Όμως, πολύ γρήγορα, επανήλθα στην ομάδα γιατί σε αυτό το χρονικό διάστημα (που σταμάτησα), δυστυχώς η ομάδα μας κατάφερε να διαλυθεί! Μόλις σε 1,5 χρόνο… Η τότε διοίκηση, συγκάλεσε Γενική Συνέλευση με θέμα την διάλυση του συλλόγου μας. Και θυμάμαι ότι στο κάλεσμα αυτό, παρευρεθήκαμε μόνο 5 άτομα. Η ομάδα δεν θα αγωνιζόταν στο υπόλοιπο του πρωταθλήματος. Τότε, αμέσως, ανταποκρίθηκα στο κάλεσμα αυτό. 
          Αναλάβαμε σχεδόν η ίδια διοίκηση που ήμασταν και πριν. Δυστυχώς, όμως, στην ομάδα δεν είχε μείνει τίποτα. Μόνο πέντε ποδοσφαιριστές και οι ακαδημίες διαλυμένες. Όλοι είχαν εξαφανισθεί… Η ομάδα υποβιβάσθηκε στη Β’ κατηγορία. Από εκείνη τη στιγμή, ξεκινήσαμε πάλι το χτίσιμο και μετά από τρία χρόνια προσπάθειας, καταφέραμε την άνοδο! Θέλω να σας πω ότι αυτή τη στιγμή, η ομάδα διαθέτει ανδρικό τμήμα που το απαρτίζουν 30 ποδοσφαιριστές και είναι όλοι Λαυριώτες, κι από τις ακαδημίες μας, στις οποίες μαθαίνουν ποδόσφαιρο 70 παιδιά… 

          – Μέχρι πότε συνεχίσθηκαν τα προβλήματα;

          – Η ομάδα μας ανέβηκε μια κατηγορία, χωρίς να είναι έτοιμη. Παρόλα αυτά, το παλέψαμε εκείνη τη χρονιά, πολύ σκληρά, και τελικά καταφέραμε να σωθούμε, πολύ δύσκολα. Στη συνέχεια, όμως, η ομάδα έστρωσε. Και τα επόμενα χρόνια, είχαμε πάρα πολύ δυνατά πρωταθλήματα, με αποκορύφωμα τις δύο τέταρτες θέσεις στην Α’ ΕΠΣΑΝΑ. 
          Στο σημείο αυτό, θέλω να ευχαριστήσω τον προπονητή μας εκείνης της περιόδου, τον Νίκο Ζαγουρή, που πραγματικά έδωσε όλο του τον εαυτό και μας βοήθησε πολύ. Ένα άλλο πρόβλημα που προέκυψε, ήταν το γήπεδο! Γιατί ήταν η περίοδος που φτιαχνόταν. Όμως, καθυστέρησε πολύ, με αποτέλεσμα να γυρίζουμε από εδώ κι από εκεί. Μια στην Πλάκα, μια στου Πασσά, πραγματικά ήταν πολύ δύσκολη περίοδος! 
          Αυτά ήταν τα προβλήματα της πρώτης μας θητείας στο σύλλογο. Όσον αφορά τη δεύτερη θητεία μας, τα προβλήματα ήταν ακόμη μεγαλύτερα, διότι η ομάδα είχε σχεδόν διαλυθεί. Έπρεπε να ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή. Ευτυχώς όμως, όλοι κινητοποιηθήκαμε σύντομα και διοίκηση, παίκτες, προπονητές και φίλαθλοι, ευτυχώς τα κατάφεραν πολύ καλά. Φυσικά ρίξαμε πιο πολλή δουλειά και στενοχώρια, αφού τα χρόνια ήταν πιο δύσκολα από πριν. Να ευχαριστήσω, ακόμη, όλα τα παιδιά που είναι στη διοίκηση όλα αυτά τα χρόνια και παλεύουμε για να κρατήσουμε την Λαυρεωτική μας. Επίσης, θέλω να ευχαριστήσω τους ποδοσφαιριστές και τους προπονητές μας, που δουλεύουν πολύ για την πρόοδο του συλλόγου μας. 

          – Από πού οι οικονομικοί πόροι του συλλόγου; Ποιοι σας βοήθησαν οικονομικά;

          – Ερχόμαστε τώρα στο πιο δύσκολο κομμάτι αυτής της περιόδου. Οι πόροι της ομάδας είναι συγκεκριμένοι: Αρχικά είναι η επιχορήγηση του δήμου, που φθάνει περίπου τις 7.000 ευρώ το χρόνο. Απ’ εκεί και πέρα, η ομάδα μας στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στον κόσμο της και στους επαγγελματίες της αγοράς, οι οποίοι συνεισφέρουν πάντα ότι μπορούν, το καλύτερο. Δεν υπάρχει καμιά άλλη βοήθεια! Στο σημείο αυτό, θέλω να τονίσω με έμφαση, ότι στα ταμεία της ομάδος μας -όσα χρόνια είμαστε εμείς στη διοίκηση- δεν έχει μπει ούτε ένα ευρώ, από έκτακτη ενίσχυση ή από χορηγό, όταν στο Λαύριο έχουν μοιρασθεί όλα αυτά τα χρόνια, τεράστια ποσά. Όλος ο κόσμος του Λαυρίου, καταλαβαίνει τι εννοώ. Δυστυχώς, εμείς δεν ήμασταν μέσα πουθενά… Δεν πειράζει, όμως, τα καταφέραμε και είμαστε περήφανοι. Θέλω ξανά να ευχαριστήσω όλους τους επαγγελματίες, που μας βοηθούν και τους φίλους της ομάδας και να τους ζητήσω να είναι πάντα δίπλα μας, ειδικά τώρα σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάμε. Τους ευχαριστούμε όλους, μέσα από την καρδιά μας. 

          – Παίρνετε επιχορήγηση από τον δήμο Λαυρεωτικής;

          – Δυστυχώς, πιστεύω ότι η συνεργασία μας με την προηγούμενη διοίκηση του δήμου (εννοώ την περίοδο δημαρχίας του κ. Λουκά), ήταν από τις χειρότερες στην ιστορία του συλλόγου. Παρ’ όλο που αρκετοί από τους δημοτικούς συμβούλους, διετέλεσαν παλιοί ποδοσφαιριστές και παράγοντες της Λαυρεωτικής μας, σε καίριες θέσεις! Δυστυχώς, κανένας δεν ενδιαφέρθηκε, ούτε μια στιγμή, για το καλό της ομάδας! Δεν θέλω να αναφερθώ ξανά, διότι δεν έχω να θυμηθώ κάτι όμορφο. Όσον αφορά τη νέα διοίκηση του δήμου, βλέπω ότι κάτι σωστό πάει να γίνει. Είμαστε σε επαφή, συζητάμε τα προβλήματα και πιστεύω ότι σιγά-σιγά θα τα καταφέρουμε. Μέχρι αυτή την στιγμή, πιστεύω ότι όλοι μαζί θα σκύψουμε στα προβλήματα της ΑΠΕΛ μας και θα τα λύσουμε. Παρά τα οικονομικά προβλήματα που υπάρχουν στο δήμο Λαυρεωτικής και γενικά στην πατρίδα μας. 

          – Τί θα ζητούσατε για την βοήθεια της αγαπημένης σας ομάδας;

          – Πρώτα, θα ήθελα να ζητήσω από την διοίκηση του δήμου, να φτιαχτεί το γήπεδό μας απ’ όλες τις απόψεις. Κυρίως ο πλαστικός τάπητας, που είναι σε άθλια κατάσταση. Πιστεύω ότι εφέτος, η ομάδα μας πρέπει να βρει άλλο γήπεδο να παίξει! Το λέω και το εννοώ. Κάνω έκκληση, να φτιαχτεί με οποιοδήποτε κόστος το γήπεδο. Στη συνέχεια, πρέπει να φτιαχτούν εξέδρες, καντίνα, τουαλέτες. Είναι αδιανόητο το 2012 να μην υπάρχουν τουαλέτες στο δημοτικό στάδιο Λαυρίου! Ακόμη, θέλω να καλέσω όλους τους φίλους, να έλθουν πιο κοντά μας, γιατί πραγματικά η ομάδα μας το αξίζει. Θέλω, επίσης, να πλαισιώσουν τη διοίκηση του συλλόγου νέα παιδιά, με κέφι για δουλειά, για να μπορέσουμε να πάμε καλύτερα στο μέλλον. 

          – Ποιοι οι στόχοι σας για το μέλλον της ΑΠΕΛ;

          – Η επιτυχία της ανόδου μας στην Α’ κατηγορία ΕΠΣΑΝΑ, αποτελεί επιβράβευση της σκληρής δουλειάς που έγινε από τη διοίκηση, τον προπονητή και τους παίκτες. Στόχος της ομάδας μας είναι ένας και μοναδικός: Να αποτελείται η ομάδα αποκλειστικά και μόνο από παιδιά της πόλης μας. Να φτιάξουμε μια ομάδα δυνατή, που θα παίζει όμορφο ποδόσφαιρο και ο κόσμος που θα το παρακολουθεί και θα ευχαριστιέται. Βλέψεις για άνοδο δεν υπάρχουν, διότι τα έξοδα είναι τεράστια. Δυστυχώς, όσο είμαστε εμείς στη διοίκηση, δεν νομίζω ότι θα καταφέρουμε να πάμε πιο ψηλά… Αυτή είναι η πραγματικότητα. 

Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΣΙΩΤΗΣ (2ΟΣ ΑΠΟ ΔΕΞΙΑ) ΩΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
http://neaepsana.blogspot.gr/2012/07/blog-post_29.html