O Πρωθυπουργός προσπάθησε να καθησυχάσει τις διεθνείς αγορές όσον αφορά την δημοσιονομική πολιτική που θα ακολουθήσει και ίσως το κατάφερε σε μεγάλο βαθμό αφού κατά κοινή ομολογία πήγε κατευθείαν στον σχέδιο Β. Το μόνο που απομένει τώρα είναι να δούμε το τι προβλέπει το φορολογικό νομοσχέδιο και κυρίως το τι θα γίνει με τους πάσης φύσεως εισπρακτικούς μηχανισμούς που θα τονώσουν τα δημόσια έσοδα. Για τις σπατάλες τα γνωρίζουμε ήδη, δηλαδή τις περικοπές πλασματικών και άσκοπων υπερωριών και μετακινήσεων, ενώ όπως όλα δείχνουν δειλά δειλά ξεκαθαρίζει το τοπίο και με τις σπατάλες στην δημόσια υγεία. Επίσης η διοικητική μεταρρύθμιση που επιχειρείται σαφώς ως ένα βαθμό αναχαιτίζει την γραφειοκρατία. Ως εδώ λοιπόν καλά.

Αυτό όμως που δεν ακούσαμε όμως είναι τι γίνεται με για την ανάπτυξη. Δυστυχώς συζητώντας το θέμα με αρκετό κόσμο, από στελέχη εταιρειών μέχρι συνεπιβάτες στο ταξί, γι’ αυτό το κεφάλαιο υπάρχουν μεγάλες επιφυλάξεις. Σχεδόν όλοι είναι κουμπωμένοι γνωρίζοντας τις διαρθρωτικές αδυναμίες, τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα που το μόνο που κάνει προς το παρόν είναι να διαμαρτύρεται για τη φορολογία, όταν είναι κοινό μυστικό πλέον για παράδειγμα το που πήγαν τα χρήματα σε αρκετές εισηγμένες ή το πώς οι υπέρογκοι οικογενειακοί προϋπολογισμοί και οι σουίτες στου Pierre ή τα καύσιμα του σκάφους μπαίνουν στα έξοδα της επιχείρησης. Λογικό λοιπόν είναι να υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις.

Ωστόσο, και σε αυτή την περίπτωση το κράτος μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη. Τώρα που οι ΠΑΘΕ σιγά σιγά μας τελειώνουν, οπότε τα μεγάλα έργα στην περιφέρεια εξασθενούν, ο μόνος τρόπος είναι να περάσουμε το ταχύτερο δυνατόν στην πράσινη ανάπτυξη.

Στο μυαλό μας πράσινη ανάπτυξη έχουμε την πράσινη ενέργεια και τώρα τελευταία την συνδυάσαμε και με την ποιοτική γεωργία. Υπάρχει όμως μία ακόμη παράμετρος που μπορεί να αποτελέσει σημαντικό αναπτυξιακό παράγοντα για την ελληνική επικράτεια. Δεν είναι είναι άλλη από τα σκουπίδια και τη διαχείριση στερεών αποβλήτων.

Όπως σε κάθε μεγάλη πόλη δημιουργήθηκαν μονάδες επεξεργασίας λυμάτων και αποβλήτων, έτσι κάλλιστα μπορούν να δημιουργηθούν μικρές ή μεγάλες μονάδες διαχείρισης σκουπιδιών και στερεών αποβλήτων. Δεν μιλάμε για την απλή ανακύκλωση. Μιλάμε για κανονική υποδοχή και επεξεργασία, σε πρότυπες εργοστασιακές μονάδες όπως συμβαίνει στις μεγάλες πόλεις του εξωτερικού, όπου έχει προ πολλού εγκαταλειφθεί η λύση των ΧΥΤΑ. Αλλωστε όλοι φυσικά γνωρίζουμε τις ήδη υπάρχουσες αντιδράσεις για την χωροθέτηση τους καθώς είναι λογικό κανείς να μην θέλει το σκουπιδαριό στην αυλή του. Μην ξεχνάμε τι έγινε σε Γραμματικό και Κερατέα

Ένα όμως, υπερσύγχρονο εργοστάσιο, είναι εντελώς διαφορετική υπόθεση. Και δουλειά θα δώσει η κατασκευή του και απασχόληση θα υπάρχει για τις τοπικές κοινωνίες.

Αυτό είναι ένα μεγάλο αναπτυξιακό στοίχημα, καθώς έρχεται να καλύψει μία πρωτεύουσα ανάγκη όπως η αποτελεσματική διαχείριση σκουπιδιών. Ήδη έχει χαθεί πολύτιμός χρόνος οπότε πρέπει να ξεκινήσει άμεσα η προετοιμασία και ο σχεδιασμός ώστε μόλις ολοκληρωθεί ο Καλλικράτης τα έργα να μπουν μπροστά.

Όσο για την χρηματοδότηση, πόροι υπάρχουν τόσο από το Δ Πακέτο Στήριξης όσο και από ιδιωτικά κεφάλαια που επιδιώκουν να αναμειχθούν. Αρκεί να υπάρξει διορατικότητα και θέληση την οποία η κυρία Μπιρμπίλη φαίνεται πως διαθέτει.
πηγή