Δαβίδ εναντίον Γολιάθ. Μόνο έτσι θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τα προχθεσινά γεγονότα στο κέντρο της πόλης της Κερατέας. 

Και είπε ο Σαούλ προς τον Δαβίδ, Δεν μπορείς να πας εναντίον του Φιλισταίου αυτού για να πολεμήσεις μαζί του· διότι εσύ είσαι παιδί, αυτός δε άντρας πολεμιστής από τα νιάτα του. 

Και είπε ο Δαβίδ προς τον Σαούλ, Ο δούλος σου έβοσκε τα πρόβατα του πατέρα του, και ήρθε ένα λιοντάρι και μια αρκούδα, και άρπαξε πρόβατο από το ποίμνιο· και βγήκα από πίσω του, και πάταξα αυτό, και ελευθέρωσα αυτό από το στόμα αυτού· και καθώς σηκώθηκε εναντίον μου, άρπαξα αυτό από το σαγόνι, και το χτύπησα και το θανάτωσα· πάταξε ο δούλος σου και το λιοντάρι και την αρκούδα· και ο Φιλισταίος αυτός, ο απερίτμητος, θα είναι σαν ένα από αυτά, επειδή εξουθένωσε τα στρατεύματα του Θεού του ζώντος. 

Και είπε ο Δαβίδ, ο Κύριος που με ελευθέρωσε από το χέρι του λιονταριού, και από το χέρι της αρκούδας, αυτός θα με ελευθερώσει και από το χέρι αυτού του Φιλισταίου. 

Και είπε ο Σαούλ προς τον Δαβίδ, πήγαινε, και ο Κύριος ας είναι μαζί σου,”

  Όπως είναι προφανές, όπως και μεταξύ λαού και Δαβίδ έτσι και μεταξύ αυτού και του Σαούλ υπήρχε η ίδια διάσταση απόψεων. Έτσι για τον Σαούλ ο Δαβίδ δεν μπορούσε να πολεμήσει με τον Γολιάθ. Ο λόγος; Τα φυσικά γεγονότα: ο Δαβίδ δεν ήταν παρά ένα απλό παιδί, ένας βοσκός. Πως λοιπόν θα μπορούσε ποτέ να έχει τύχη ενάντια σ’ ένα τόσο δυνατό, έμπειρο και εξοπλισμένο πολεμιστή όπως ο Γολιάθ; 

  Από την άλλη πλευρά, ο Δαβίδ όχι μόνο θεωρούσε ότι μπορούσε να πολεμήσει με τον Γολιάθ, αλλά ήταν και σίγουρος ότι θα τον νικούσε.

  Τόσο ο Σαούλ λοιπόν όσο και ο Δαβίδ είχαν λόγους να πιστεύουν τα όσα πίστευαν. Ο μεν πρώτος είχε φυσικούς λόγους, ο δε δεύτερος πνευματικούς λόγους. Ο μεν πρώτος έβλεπε τα φυσικά δεδομένα (ύψος, όπλα, εμπειρία κτλ), ο δε δεύτερος τα πνευματικά δεδομένα . Ο μεν πρώτος έτρεμε από τον φόβο του, ο δε δεύτερος ήταν γεμάτος παρρησία.  

Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να πούμε μερικά πράγματα με το ”όνομά” τους.
Οι λέξεις που ακολουθούν ΔΕΝ είναι ρεπορτάζ ή άρθρο, ούτε άλλου είδους δημοσιογραφικό κείμενο. Σε καμία περίπτωση ΔΕΝ είναι ούτε λογοτεχνικό πόνημα.
Είναι σκόρπιες σκέψεις, που μου ”διαολίζουν” το μυαλό πολύ καιρό τώρα.
Αφορμή στάθηκε, η ανοησία μου, να ανοίξω το χαζοκούτι σήμερα το πρωί και να πέσω πάνω σε έναν διάλογο του Οικονομέα με τον Σαραντάκο στο πρωινό του mega. Το θέμα που σχολίαζαν, ήταν τα προχτεσινά επεισόδια στην Κερατέα. Και πείστηκα, για μια φορά ακόμα πως ανάμεσα στο ζωικό βασίλειο, καλά κάνω και δεν συμπαθώ την συμπεριφορά των σκυλιών.
Πείστηκα επίσεις, πως πολύ καλά κάνω και δεν συμπαθώ την πλειοψηφία των δημοσιογράφων της τηλεόρασης.
Το κακό με εμένα είναι πως μετά από 25 χρόνια παρουσίας μου στον χώρο του τύπου, γνωρίζω αρκετά καλά τους περισσότερους από αυτούς τους ελεεινούς τύπους.
Το χειρότερο στην δημοσιογραφία, είναι να χρησιμοποιείς το βήμα που έχεις πρώτον για δικό σου όφελος και δεύτερον για να γλύφεις το χέρι του αφεντικού σου, επειδή σου δίνει ένα κομμάτι ψωμί, ή ένα κομμάτι παντεσπάνι.
Να γλύφεις το χέρι του αφεντικού σου, επειδή σου δίνει την ψευδαίσθηση πως είσαι εξουσία.
Να γλύφεις το χέρι του αφεντικού σου, επειδή είσαι σκυλί.

Περισσότερες από 60 μέρες τώρα, γυναίκες, άνδρες, παιδιά γέροι και γριές, δάσκαλοι και γιατροί, δικηγόροι, καταστηματάρχες, εργάτες και αγρότες, είναι στους δρόμους της Κερατέας. Υπερασπιζόμενοι, το δικαίωμά τους να έχουν γνώμη και λόγο για τον τόπο τους. Υπερασπιζόμενοι, την υποχρέωσή τους να προστατεύσουν τη γη τους. Την γη εκείνη, που μεγάλωσε τους παππούδες τους, τους πατεράδες τους, αυτούς τους ίδιους και που θα μεγαλώσει τα παιδιά και τα εγγόνια τους.

Στο διάστημα αυτό, οι διαμαρτυρόμενοι κάτοικοι της Κερατέας, έχουν πραγματοποιήσει πάρα πολλές δράσεις. Ακόμα και δράσεις, ανθρωπιστικού χαρακτήρα και μάλιστα χωρίς τις κάμερες και τα μικρόφωνα.
Σε όλο αυτό, λοιπόν, το διάστημα των εξήντα τόσων ημερών, η μεγάλη πλειοψηφία της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας δεν αφιέρωσε ούτε ένα δευτερόλεπτο χρόνου, για να πληροφορήσει τον κόσμο για το θέμα της Κερατέας. Αντίθετα, αφιέρωσε πολλά λεπτά , ακριβού τηλεοπτικού χρόνου, για το αν φοράει string ή βαμβακερό βρακί η τάδε τραγουδίστρια, για το αν παντρεύετε ή χωρίζει ο δείνα ”διάσημος”. Και ως εδώ, ”μαγκιά ” τους.
Δικά τους είναι τα κανάλια, ότι θέλουν κάνουν. Μαγκιά τους όμως δεν είναι να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, επειδή αφεντικό τους είναι ο μεγάλο εργολάβος, ανάδοχος των απανταχού έργων στην ελληνική επικράτεια.
Μαγκιά τους δεν είναι να αναφέρουν ως γεγονότα, τα δελτία τύπου της αστυνομίας.
Όμως, το θέμα της Κερατέας είναι η αφορμή για αυτές τις σκέψεις μου και όποιος θέλει να μάθει πια είναι η αλήθεια και τι ακριβώς συμβαίνει εκεί κάτω, στην Κερατέα, μπορεί να μάθει. Αλώστε και εγώ, γράφω την δικιά μου γνώμη για τα πράγματα και αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση, πως η γνώμη μου είναι ”νόμος”…
θα ασχοληθώ όμως με την ξεφτίλα του ελληνικού τύπου, γιατί μετά από 25 χρόνια αδιάκοπης παρουσίας μου σε αυτόν τον χώρο, νομιμοποιούμαι να το κάνω.
Η διαφθορά, η παλιανθρωπιά, η κατασυκοφάντηση, η ψευτιά, όλα αυτά τα κακά, δεν ευδοκιμούν σε μια κοινωνία από μόνα τους. Ούτε μπορούν να είναι τα χαρακτηριστικά μιας και μόνο κατηγορίας πολιτών. Λέμε πχ., για την διαφθορά των πολιτικών. Οι πολιτικοί μας, πριν διεφθαρούν είχαν διαφθύροι τις άλλες δύο ”εξουσίες. Την δικαστική και τον τύπο, μόνο έτσι θα έβαζαν το ”δάχτυλο στο μέλι”. Το ότι δεν περιορίστηκαν στο δάχτυλο και βούτηξαν ολόκληροι μέσα, ε αυτό είναι η πλεονεξία του Έλληνα…
και δεν το κρύβουν βέβαια…
αφοί ξέρουν πως είμαστε ”πίθηκοι΄΄.
Για κοιτάξτε ποιες είναι οι εξουσίες ? Είδατε πουθενά να είναι οι αγρότες ή οι εργάτες ?
ΟΧΙ !!!
αντίθετα είναι οι δικαστές, οι νομοθέτες , ο τύπος…
…και ποιος φταίει για όλα αυτά ???
έλααααααααααααα τώρα θυμήθηκες να κοιταχτείς στον καθρέφτη ???

http://spyrostsakirisphoto.blogspot.com/2011/02/blog-post_10.html