Η λήψη του φωτογράφου του Associated Press, Δημήτρη Μεσσήνη, σοκάρει και αντικατοπτρίζει μια σκοτεινή πλευρά της πόλης, που τις περισσότερες φορές μένει μακριά από τα φλας και τα φώτα της δημοσιότητας.

Στην επίμαχη εικόνα, μια γυναίκα φαίνεται να κλωτσάει ένα μικρό κοριτσάκι που παίζει ακορντεόν στον πεζόδρομο της Ακρόπολης, κοντά στον παρακείμενο σταθμό του Μετρό, μπροστά στα μάτια τουριστών.

Στο «ερώτημα» που έθεσε ο αείμνηστος Κορνήλιος Καστοριάδης «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» είναι πέραν του προφανούς πως το σκουπίδι της φωτογραφίας που δείχνει να κλοτσά ένα «γυφτάκι» έχει ήδη επιλέξει την απάντησή του.

Με ένα λάιφ στάιλ περιοδικό στα χέρια που της θυμίζει πόσα κιλά απέχει αισθητικά από τα πρότυπά της, η… μαγγιόρα της φωτογραφίας κλοτσά το «γυφτάκι» που χαλά την εικόνα του μαγαζιού της και διώχνει τους πελάτες, υπονομεύοντας έτσι τα σαξές στόρια του πρωθυπουργού, ενώ μόλις λίγα μέτρα πίσω περνάει σφυρίζοντας αδιάφορα το τρένο της ανάπτυξης.

Ίσως πάλι να κάνει αυτή την κίνηση επειδή κατά βάθος φοβάται πως, στη θέση του θα βρεθεί κι εκείνη σε λίγο καιρό, και χωρίς μάλιστα να ξέρει και ακκορντεόν…

Σε κάθε περίπτωση, όταν η ψυχική αμορφωσιά συναντά την οικονομική κρίση, τότε τον λόγο έχουν τα κατώτατα ένστικτα του ανθρώπου.

Κι όταν δεν έχεις τα γκατς να ρίξεις τις κλοτσιές σου σ’ εκείνους που πραγματικά φταίνε για το χάλι σου, τις ρίχνεις στον καθένα που θα βρεθεί μπροστά σου και θα νιώσεις πως βρίσκεται σε κατώτερο σημείο της τροφικής αλυσίδας.

Κι όμως, τελικά είναι χρήσιμα τα «γυφτάκια». Γιατί μας δίνουν την ευκαιρία να μετρήσουμε τις προσωπικές μας πολιτισμικές κατακτήσεις. Κι όσο περισσότερο τα κλοτσάμε, τόσο καλύτερη μπάλα παίζουμε στο γήπεδο του κοινωνικού κανιβαλισμού.

Ευελπιστώ πως μπροστά στη συγκεκριμένη «εικόνα» να ευαισθητοποιηθούν οι απανταχού σύλλογοι σκυλόφιλων, γατόφιλων και κροκοδειλόφιλων, και λοιποί οικολόγοι. Σύμφωνα με τον τελευταίο νόμο ένα σκυλί δεν μπορείς ούτε καν -και πολύ σωστά εννοείται- να το κλοτσήσεις. Για τα «γυφτάκια» βέβαια δεν υπάρχει κάποια πρόβλεψη…

Οπότε ας κλοτσάμε άφοβα κάθε «σκουπίδι» που στέκεται μπρος μας. Να μη μείνει κανένα εμπόδιο στο δρόμο για την προσωπική και συλλογική μας κόλαση.

ΥΓ. Το ότι η εν λόγω αθλιότητα γίνεται παρουσία τουριστών που εμφανίζονται δεξιά της φωτογραφίας, εν προκειμένω, είναι το «λιγότερο»…

Η λήψη της φωτογραφίας έγινε τη Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου και είναι του Associated Press και του φωτορεπόρτερ Δημήτρη Μεσσήνη.

Όπως δήλωσε ο φωτογράφος “τη Δευτέρα το μεσημέρι, κατά τις 3, γύριζα σπίτι μου από τον οδοντίατρο. Είχα πάρει ταξί και επέστρεφα προς κέντρο, αλλά λόγω πορείας και κλειστών δρόμων, κατέβηκα στη Βεΐκου και άρχισα να ανηφορίζω με τα πόδια.

Φτάνοντας κοντά στο Μετρό της Ακρόπολης από τη Μακρυγιάννη, βρέθηκα στο σημείο που καθόταν το μικρό κοριτσάκι. Ρομά ήταν, έπαιζε ακορντεόν. Γύρω του ήταν κάποιοι τουρίστες και ήθελαν να του δώσουν λεφτά. Άκουσα να λένε, “πόσα να δώσουμε, 50 cents καλά είναι;”. Έβγαλα τη μηχανή και έφτιαχνα τις ρυθμίσεις για να βγάλω κάποια πλάνα”, μας είπε ο ίδιος, και συνεχίζει:

“Τότε πέρασε αυτή η γυναίκα, που είναι ιδιοκτήτρια καταστήματος εκεί κοντά. Έδιωξε με θράσος τους τουρίστες και άρχισε να φωνάζει στο παιδί. Εκείνο σάστισε. Μιλάμε τώρα για παιδί 5 χρονών, μικρό, δεν αντιδρούσε. Άρχισε να το βρίζει και να το κλωτσάει επανειλημμένα. Ευτυχώς πρόλαβα να τραβήξω τη φωτογραφία.

Στη συνέχεια άφησα τη μηχανή κάτω και είπα στη γυναίκα να φύγει. Εκείνη μου είπε να απομακρυνθώ και της ζήτησα τον λόγο, δεν είχε δικαίωμα να κάνει κάτι τέτοιο. Εν τω μεταξύ οι τουρίστες επανήλθαν τριγύρω και εκείνη αφού έβριζε, μετά από λίγα λεπτά αποφάσισε να φύγει”. Και προσθέτει:

“Το έκανα όλο αυτό επειδή επρόκειτο για μικρό παιδάκι. Την είπα ρατσίστρια γιατί ήταν Ρομά και είναι ντροπή και απαράδεκτο να γίνεται όλο αυτό. Τι κακό έκανε το παιδί; Ανεξαρτήτως χρώματος όμως, ή θρησκείας ή καταγωγής θα διαπληκτιζόμουν για οποιοδήποτε παιδί που δέχεται βία. Σε ότι αφορά τα παιδιά που ζητιανεύουν, η Πολιτεία έχει ευθύνη και πρέπει να τα προστατεύει, πρέπει να φροντίζει για όλα τα παιδιά”.

“Ο φωτογράφος πρέπει να κάνει τη δουλειά του. Μερικές φορές όμως, δεν γίνεται να μην παρέμβει όταν το επιβάλλουν οι συνθήκες. Αυτό που έγινε μπροστά στα μάτια μου, ξεπέρασε τα όρια και πιστέψτε με, τέτοια περιστατικά γίνονται δυστυχώς κάθε μέρα”, καταλήγει ο ίδιος.

Πηγές ενημέρωσης:
http://www.zougla.gr/ (Παύλος Κιρκασίδης)