«Η κύρια γεωργική απασχόληση της περιοχής μας είναι η αμπελοκαλλιέργεια κυρίως της ποικιλίας Σαββατιανό», τονίζει στον ΑγροΤύπο ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κορωπίου (Α.Σ.Κ.) κ. Σταμάτης Γεωργάκης. «Ωστόσο τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια «δυναμική» της ελαιοκαλλιέργειας στην περιοχή με αποτέλεσμα ο Συνεταιρισμός μας να αποφασίσει να προχωρήσει στην ίδρυση Ομάδας Παραγωγών και στη δημιουργία ενός ελαιοτριβείου».

«Η περιοχή της Αττικής στο παρελθόν ήταν ο μεγαλύτερος ενιαίος μονοποικιλιακός αμπελώνας της Ελλάδας, που ξεπερνούσε τα 65.000 στρέμματα. Μόνο το Κορωπί της δεκαετία του 780 παρήγαγε 12.000 τόνους σταφύλι Σαββατιανό. Αυτή τη στιγμή η παραγωγή έχει περιοριστεί στους 1.200 τόνους (μείωση 90%). Η στρεμματική απόδοση κυμαίνεται από 700 – 800 κιλά το στρέμμα. Στις άλλες περιοχές της χώρας η απόδοση φτάνει στους 3 – 6 τόνους το στρέμμα. Αυτό έχει σαν συνέπεια να «πιέζονται» κάθε χρόνο οι τιμές παραγωγού. Ένα ακόμη πρόβλημα είναι η παράνομη οινοποίηση της σουλτανίνας. Κανένας πολιτικός δεν θέλει ασχοληθεί με αυτή την «καυτή πατάτα».

Όμως αν και μπορεί από αυτή την ποικιλία να παραχθεί υψηλής ποιότητας τσίπουρο, δεν μπορούν οι συνεταιρισμοί να πάρουν άδεια για την παρασκευή του. Βέβαια ο Συνεταιρισμός μας ακόμη και τα υποπροϊόντα του οινοποιείου του μπορεί και τα πουλάει (π.χ. οινολάσπες δίνονται για την παραγωγή αλκοόλης για φαρμακευτικούς σκοπούς).

Όταν αναλάβαμε τη διοίκηση του Συνεταιρισμού, πριν πέντε χρόνια, υπήρχε μια παραλαβή σταφυλιών για την παραγωγή κρασιών, που ανερχόταν σε 35 τόνους ετησίως, ενώ σήμερα έχει σχεδόν δωδεκαπλασιαστεί αυτή η ποσότητα. Σύνθημά μας είναι το «όλοι μαζί μπορούμε» και στόχος μας να αυξήσουμε την παραγωγή αλλά να παραμείνει η υψηλή ποιότητα.

Ωστόσο υπάρχει τα τελευταία χρόνια μια ανάπτυξη της ελαιοκαλλιέργειας στην περιοχή μας. Όσα χωράφια εγκαταλείπουν τα αμπέλια καλύπτονται από ελαιόδεντρα. Εκτιμώ ότι σε λίγα χρόνια στην περιοχή αναμένεται να υπάρξει μια μεγάλη «δυναμική» στην ελαιοκαλλιέργεια. Για αυτό σαν Συνεταιρισμός αποφασίσαμε να στραφούμε στην παραγωγή ελαιολάδου. Προγραμματίζουμε μέσα στο καλοκαίρι να ιδρύσουμε μια Ομάδα Παραγωγών (σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία) και να δημιουργήσουμε ένα δικό μας ελαιοτριβείο, ώστε να καθετοποιήσουμε την παραγωγή. Στην περιοχή μας κυριαρχεί η ποικιλία κλωνάρα Κορωπίου και θέλουμε να καταθέσουμε φάκελο στην ΕΕ για την αναγνώριση του ελαιολάδου σαν Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ).

Υπάρχει ένα μεγάλος αριθμός νέων ατόμων της περιοχής που επειδή έμειναν άνεργοι επιστρέφουν στην αγροτική παραγωγή. Ο κάμπος ενώ πριν 3 – 4 χρόνια εμφάνιζε μια εικόνα εγκατάλειψης σήμερα όλα είναι περιποιημένα και τα χωράφια καλλιεργημένα. Για να παραμείνει κάποιος στο αγροτικό επάγγελμα βέβαια χρειάζεται μεγάλη υπομονή και επιμονή. Σκύβουμε το κεφάλι κάτω και δουλεύουμε.

Μια ιδιωτική επιχείρηση σαν στόχο έχει το κέρδος χρησιμοποιώντας με το καλύτερο τρόπο τα κεφάλαια που διαθέτει. Ο στόχος του Συνεταιρισμού είναι να βοηθά τα μέλη του. Θέλουμε να μην υπάρχουν μεσάζοντες μεταξύ της πρωτογενής παραγωγής και του τελικού καταναλωτή. Θέλουμε να πουλάμε την καλύτερη δυνατή ποιότητα στην όσο το δυνατόν χαμηλότερη τιμή. Όταν έχεις χαμηλό τον πήχη του κέρδους το μάρκετινγκ είναι εύκολο. Αυτό που θέλουμε είναι να κερδίσουμε τον καταναλωτή.

Στη Γαλλία λένε ότι η πρώτη γενιά στήνει τον αμπελώνα η δεύτερη το σταθεροποιεί στην αγορά και η τρίτη θερίζει τα κέρδη των προηγούμενων. Εμείς θέλουμε την μια μέρα να τον στήσουμε και την επόμενη να έχουμε κέρδη κάτι που δεν μπορεί να γίνει.

Τα κρασιά μας πωλούνται σε σούπερ μάρκετ και σε χώρους εστίασης. Επίσης κάνουμε και εξαγωγές, κυρίως προς το Βέλγιο. Κάνουμε μικρά βήματα στην αγορά. Το πιο σημαντικό αυτή την εποχή είναι να μην έχουμε χρέη και εμείς αυτό το έχουμε καταφέρει».

Σταύρος Παϊσιάδης
[email protected]