Μύγα καλοκαιρινή και παχιά, καθώς φαίνεται τσίμπησε τον κ. Ραγκούση κάποιο πρωινό του περασμένου Ιουλίου και αποφάσισε να… ανατρέψει, να καταστρέψει για την ακρίβεια ότι επί είκοσι μήνες είχε οικοδομήσει ο προκάτοχος του με τους ιδιοκτήτες ταξί. Όλοι θυμόμαστε τι επακολούθησε εν μέσω τουριστικής περιόδου. Από τότε και μέχρι σήμερα ένας ολόκληρος κλάδος είναι σε αναβρασμό. Χιλιάδες ιδιοκτήτες ταξί έχουν φτάσει στα οικονομικά και ψυχολογικά τους όρια ενώ ο υπουργός παίζει κρυφτούλι, αρνούμενος να συζητήσει έστω.

Μετά την συνάντηση που είχε με τους μεγάλους μας προστάτες βγήκε να μας πει τι; Ότι έχει την έγκριση αν όχι την απαίτηση της τρόικας να προχωρήσει στο νομοθετικό του έκτρωμα. Ξέχασε βέβαια να μας πει ότι την έγκριση της τρόικας είχε και το προεδρικό διάταγμα του προκατόχου του.

Λίγο – πολύ μας απείλησε ότι αν δεν απελευθερωθεί το επάγγελμα μπορεί να μη πάρουμε την 6η δόση, οπότε οι ταξιτζήδες θα είναι υπαίτιοι για τα δεινά που θα ακολουθήσουν, ξεχνώντας να μας πει ποιοι είναι υπεύθυνοι για το ότι χρειαζόμαστε απέλπιδα αυτή την 6η δόση.

Η πρακτική του μου θύμισε την πρακτική των μαμάδων μας που αν δεν κάναμε κάτι που μας έλεγαν μας απειλούσαν με τον αστυνόμο και αν κατά τύχη περνούσε και κανένας ένστολος από κοντά και είχε διάθεση να συμμετέχει στο παιχνίδι η απειλή γίνονταν πιο πραγματική στα παιδικά μας μάτια.

Αν γυρίσουμε πίσω τον χρόνο και δούμε τα έργα και τις ημέρες του κ. Ραγκούση θα διαπιστώσουμε ότι η αλαζονική του συμπεριφορά είναι διαχρονική. Οι κάτοικοι της Κερατέας, αλλά και οι χιλιάδες αστυνομικοί που ξεροστάλιαζαν επί μήνες, στην εμπόλεμη περιοχή τον θυμούνται με ιδιαίτερα τρυφερά αισθήματα. Η δικαιοσύνη τελικά δικαίωσε τους κατοίκους και οι αστυνομικοί έμειναν με το ερώτημα τι ακριβώς έκαναν όλους αυτούς τους μήνες. Οι υπόλοιποι πρέπει να αναρωτηθούμε πόσο ακριβώς μας στοίχισε οικονομικά η αλαζονεία και το παιδιάστικο πείσμα του κ. Ραγκούση.

Αλήστου μνήμης και το άλλο μεγάλο του επίτευγμα. Το πανελλήνιο να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, το θέμα την βίλας Υπατίας. Θα δοθεί τελικά ή όχι άσυλο στους μετανάστες; Ήταν το ερώτημα που βασάνιζε για έναν και πλέον μήνα τους Έλληνες. Εν τω μεταξύ ο κ. Ραγκούσης είχε λύσει όλα τα άλλα μείζονα προβλήματα της αρμοδιότητας του.

Μετά τα ηχηρά χαστούκια και την υποβάθμιση του στην κυβερνητική ιεραρχία ψάχνει για την δικαίωση του στο θέμα του ανοίγματος του επαγγέλματος του ταξί. Εκμεταλλεύεται την δεινή θέση της χώρας και την απελπισία των Ελλήνων για να αναρριχηθεί και πάλι στη θέση του, καταστρέφοντας αβασάνιστα χιλιάδες επαγγελματίες και μη προσφέροντας τίποτε στους πολίτες. Εξαργυρώνει την αφοσίωση του στον νυν Πρωθυπουργό κατά την εκλογική ήττα του 2007, προσβλέποντας σε μια θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας, αφού αυτός είναι και ο μόνος τρόπος να ξανά είναι βουλευτής αφού ποτέ δεν τόλμησε να θέσει εαυτόν στην κρίση του λαού, ούτε καν στο νησί του που διατέλεσε δήμαρχος. Αυτό κατά την ταπεινή μου γνώμη αποτελεί μέγιστη πολιτική αλητεία.

http://tro-ma-ktiko.blogspot.com