Έχουν βάλει έναν λαό να αδειάσει την… θάλασσα!

Το ερώτημα, για πολλούς μπορεί να μοιάζει ρητορικό, αφού έχουν ήδη πεισθεί από τους διάφορους οικονομολόγους (ναι, από όλους αυτούς που όχι μόνο δεν μπόρεσαν να προβλέψουν την κρίση, αλλά επιμένουν μέχρι και σήμερα να αποδέχονται την λάθος συνταγή εξόδου από αυτήν) πως το πείραμα που έγινε στην Ελλάδα αφορούσε τον τρόπο διάσωσης της οικονομίας της με το ελάχιστο δυνατό κόστος για την Ευρώπη. Να με συγχωρήσουν πολύ οι ειδικοί οικονομολόγοι και οι οικονομολογούντες, αλλά μήπως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως μας έχουν παρουσιαστεί;


Μήπως αμφιβάλει κανείς πως εάν η Ευρώπη ήθελε να κλείσει άμεσα το πρόβλημα της Ελλάδας θα το έκανε άμεσα και χωρίς επικίνδυνους σχεδιασμούς – πειραματισμούς που ενδεχομένως (αν όχι σίγουρα) θα έβαζαν σε κίνδυνο οικονομίες και άλλων κρατών και θα απειλούσαν την ίδια την ύπαρξη της Ευρωζώνης; 

Η λύση στο πρόβλημα της μικρής οικονομίας της Ελλάδας, με το μικρό χρέος σε σχέση με τα χρέη των υπόλοιπων κρατών – μελών της Ε.Ε., θα μπορούσε να δοθεί άμεσα. Χωρίς πολλές κουβέντες. Και όμως δεν δόθηκε η απαιτούμενη λύση (η κοπή χρήματος), λόγω μη κατανόησης του μεγέθους του προβλήματος, λόγω αναξιόπιστης πολιτικής ηγεσίας της Ελλάδας, λόγω πιθανής συνέχισης ροπής προς τη δημιουργία ελλειμμάτων και από άλλα κράτη – μέλη… Αυτές (και άλλες πολλές) ήταν οι δικαιολογίες, οι προφάσεις, που επικαλέστηκαν και έσυραν την Ελλάδα σε ένα «σχέδιο εξόντωσής» της, μέσα από συνεχή «λάθη» που τελικά κατόρθωσαν αυτό ακριβώς που θα μπορούσε να αποφευχθεί μέσα σε 2-3 ημέρες εκτύπωσης ευρώ…! Μάλιστα, για να γίνουν πειστικότεροι οι ηγέτες (βλ. Μέρκελ και Σαρκοζί) πέταξαν και την λέξη «πείραμα», θέλοντας έτσι να δραματοποιήσουν ακόμη περισσότερο το όλο εγχείρημά τους. 
Είναι άραγε τόσο αποτυχημένοι και τόσο ανίκανοι, που δεν μπόρεσαν να κατανοήσουν πως από την αρχή οι αριθμοί δεν «έβγαιναν» και η κατάσταση της Ελλάδας θα δημιουργούσε (ή θα ξεσκέπαζε το ήδη υπάρχον) πρόβλημα στην ευρύτερη οικονομίας της Ευρωζώνης; Όποιος πιστεύει πως τα οικονομικά επιτελεία των ισχυρών οικονομικά κρατών της Ευρώπης (Γαλλίας και Γερμανίας) απέτυχαν να δούνε το οφθαλμοφανές, προφανώς πιστεύει και πως ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ένας έξυπνος, ικανός και παντοδύναμος πρωθυπουργός…!

Τι συνέβη λοιπόν; Αφού το σχέδιο δεν πήγε λάθος, αφού το πείραμα δεν απέτυχε, πώς βρεθήκαμε ως Ελλάδα (αλλά και ως Ευρώπη) στο τραγικό σημείο που βρισκόμαστε σήμερα; Δυστυχώς, για εμάς τους Έλληνες, το πείραμα δεν απέτυχε. Το πείραμα πέτυχε απολύτως έναν προς έναν όλους τους στόχους του και όπως όλα δείχνουν, είναι πολύ κοντά και στην επίτευξη εκείνου του σκοπού που το δημιούργησε. Πείραμα όντως έγινε, αλλά δεν αφορούσε την διάσωση της Ελλάδας. 

Το πείραμα αφορούσε την καταρράκωση της οικονομίας και της κοινωνίας της χώρας μας. Αφορούσε την σημαντική μείωση (σχεδόν κατά το ήμισυ και ίσως περισσότερο) του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων πολιτών. Και το πείραμα αυτό πραγματοποιήθηκε βήμα προς βήμα με ένα συγκεκριμένο πλάνο, με εργαλεία και παρατηρητές που συγκέντρωναν στοιχεία πίεσης και αντίδρασης των πολιτών. Το ζητούμενο στο πείραμα αυτό ήταν να κατορθωθεί η απώλεια δικαιωμάτων από τους Έλληνες πολίτες, χωρίς όμως να υπάρξουν επαρκείς αντιδράσεις που θα κατέστρεφαν το όλο εγχείρημα.

Ουσιαστικά, το πείραμα αυτό είναι η πρακτική εφαρμογή του γνωστού πειράματος με τον βάτραχο, τον οποίο βάζουμε στο νερό και ανεβάζουμε σταδιακά την θερμοκρασία του νερού κάνοντας τον βάτραχο να συνηθίζει σε αυτό το περιβάλλον και όταν το νερό γίνει επικίνδυνο για τον βάτραχο, αυτός δεν μπορεί να αντιδράσει, επειδή αν και κατανοεί τον κίνδυνο δεν έχει πλέον τις φυσικές δυνάμεις ή τα εργαλεία για να το κάνει αυτό. 

Οι Έλληνες, λοιπόν, γίναμε ένα πείραμα μέτρησης αντιδράσεων στην επιβολή πολιτικών και οικονομικών μέτρων που αφαιρούν δικαιώματα και εξαναγκάζουν στην εξαθλίωση. Το πείραμα έγινε και πέτυχε απολύτως. Μόνο που κανένας δεν έχει την διάθεση να σταματήσει το πείραμα αυτό. Το πείραμα πρέπει εντέχνως να αποτύχει, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων ευρωπαϊκών λαών. Ο βάτραχος (βλ. Έλληνας πολίτης) πρέπει να «βράσει», πρέπει να καταστραφεί ολοσχερώς, για να γίνει παράδειγμα προς αποφυγή για όλους τους άλλους.

Βέβαια, κάποιος πολύ φυσιολογικά και λογικά μπορεί να αναρωτηθεί. Και γιατί κάνουν αυτό το πείραμα στην Ελλάδα; Γιατί όχι σε κάποιον άλλο ευρωπαϊκό λαό; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Επειδή εδώ βρήκαν πρόθυμες πολιτικές ηγεσίες (και όχι μόνο την τραγική κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου), οι οποίες συναίνεσαν στο συγκεκριμένο εγχείρημα και ψήφισαν και συνεχίζουν να ψηφίζουν νόμους (που παραβαίνουν το Σύνταγμα της χώρας) κατά των συμφερόντων και των δικαίων των πολιτών. 

Βλέπετε, οι χρόνιες σχέσεις του παρόντος Ελληνικού πολιτικού συστήματος με την διαπλοκή, την διαφθορά και οι εξαρτήσεις από τους ισχυρούς της Ευρώπης αλλά και πέραν αυτής, δημιούργησαν πολιτικούς πρεζόνια, που είχαν μάθει να ζούνε μόνο από την εξουσία και δεν μπορούσαν να ζήσουν χωρίς αυτή. Ίσως, μάλιστα, ένιωθαν (ή νιώθουν) πολύ επικίνδυνα μακριά από τους θώκους της υποτυπώδους εξουσίας που τους είχε δοθεί… Στην ίδια ακριβώς θέση βρέθηκαν και άλλοι Ευρωπαίοι πολιτικοί αρχηγοί, οι οποίοι προφανώς ήταν πολύ μικρότεροι των περιστάσεων και σαφέστατα χωρίς ισχυρές προσωπικότητες. Έτσι, συναίνεσαν στο πείραμα της Ελλάδας, το οποίο όμως σηματοδοτούσε και την μετέπειτα μερική εφαρμογή του ίδιου πειράματος και στις δικές τους χώρες, στους δικούς τους λαούς.

Και ποιος είναι αυτός που τελικά σχεδίασε το πείραμα; Και τι θέλει να αποκομίσει από όλο αυτό; Απαντώντας στο δεύτερο σκέλος, τονίζω πως το ζητούμενο δεν είναι το χρήμα. Το χρήμα είναι χαρτί και ως εκ τούτου ένα προϊόν που κατασκευάζεται και παίρνει μία ονομαστική αξία. Και το χρήμα παράγεται τυπώνεται από τις τράπεζες. Από τις μεγάλες τράπεζες. Και φυσικά, καμία χασούρα δεν θα έχουν οι τράπεζες αυτές, από οποιαδήποτε κρίση. Και δεν θα έχουν χασούρα, επειδή όποτε θέλουν μπορούν να τυπώσουν χρήμα και να το ρίξουν στην αγορά. Οι μεγαλοτραπεζίτες σχεδίασαν το όλο «κόλπο». Και δεν το σχεδίασαν για να κερδίσουν χρήμα, αφού αυτό το έχουν ήδη ή το παράγουν οποιαδήποτε στιγμή σε οποιαδήποτε ποσότητα θελήσουν… 

Οι τράπεζες αποφάσισαν να αναλάβουν την εξουσία. Αυτές χρηματοδότησαν επί σειρά δεκαετιών τους πολιτικούς και τους έκαναν πρεζόνια της εξουσίας. Οι τράπεζες έριξαν το χρήμα στην αγορά γνωρίζοντας πως οποτεδήποτε θελήσουν θα μπορέσουν να εξαναγκάσουν στην επιστροφή του. Μόνο, που, ο τόκος που πρόσθεταν στο παραγόμενο χρήμα δεν είχε ποτέ αντίκρυσμα. Και αυτή τη στιγμή πιέζουν τους πάντες για να επιστραφεί το χρήμα μαζί με τον τόκο, ο οποίος δεν υπάρχει επειδή ποτέ δεν τυπώθηκε. Έτσι, προχωρούν στην εξαγορά κρατών (βλ. Ελλάδα και Ιταλία μέχρι τώρα…) και στην άσκηση μεγαλύτερης πίεσης στους υπόλοιπους. Μίας πίεσης που μπορεί να σταματήσει ανά πάσα στιγμή εάν οι πολιτικοί αρχηγοί αποφασίσουν να βάλουν ένα τέρμα στο αδιέξοδο, στον εκβιασμό και στο ξεπούλημα των πάντων. Μόνο, που, οι σημερινοί πολιτικοί αρχηγοί της Ευρώπης είναι κατά πολύ κατώτεροι των περιστάσεων και ανίκανοι να προστατεύσουν τους λαούς που εκπροσωπούν. 
Έτσι, επιτρέπουν τον βιασμό της δημοκρατίας, έτσι μετατρέπονται (ευχαρίστως για τους ίδιους) σε φασίστες πρώτου μεγέθους και απειλούν ευθέως όχι μόνο την οικονομία, αλλά και την αυτοκυριαρχία των Ευρωπαϊκών κρατών.

Το πείραμα, λοιπόν, όντως έγινε στην Ελλάδα και πράγματι συνεχίζεται. Τόσο εδώ (είπαμε πως στόχος είναι η απόλυτη εξαθλίωση και η παραδειγματική κατάπτώση της ανυπάκουης Ελλάδας) όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για κάποιον λόγο, έχει αρχίσει να υπάρχει κάποια ανησυχία στην υλοποίηση του πειράματος. Οι εγκέφαλοι που το σχεδίασαν και που το παρακολουθούν, έχουν αυξήσει τις ταχύτητες εφαρμογής του (συνεπικουρούμενοι από τα συγγενικά κεφάλαια πέραν του Ατλαντικού) αγνοώντας υπεροπτικά τον κίνδυνο να χαλάσει η «δουλειά». Ο φόβος αυτός προήλθε την ημέρα που οι Έλληνες πολίτες κατέβηκαν από το πεζοδρόμιο, βγήκαν στον δρόμο και έστειλαν ένα σαφές μήνυμα στην «εξουσία» – «κυβέρνηση» μαριονέτα του Γιώργου Παπανδρέου. Και το μήνυμα ήταν σαφές: «Σας τελειώνουμε μέσα σε δύο ώρες, συμμορφωθείτε».

Τελικά, σήμερα, αν και το πείραμα πέρασε στο επόμενο στάδιό του (βλ. κυβέρνηση Παπαδήμου), αποφασίσθηκε η μεταφορά του και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το ενδεχόμενο να αντιδράσουν τα κυρίως πειραματόζωα (βλ. Έλληνες πολίτες) στην πορεία του χρόνου και πριν «υποταχθούν» τα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά κράτη, έχει δημιουργήσει ένα κλίμα ανασφάλειας στους σχεδιαστές. Και αυτό ακριβώς είναι τα κομβικό σημείο που αποτελεί και την Αχίλλειο πτέρνα του όλου εγχειρήματος. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που εμείς πρέπει να αντιδράσουμε για να ανατρέψουμε τον σχεδιασμένο επικείμενο θάνατό μας (δυστυχώς για πολλούς θα είναι και φυσικός θάνατος).

Η σχεδιαζόμενη επιβολή της εξόντωσης ενός λαού προχωρά χωρίς κανένα απολύτως εμπόδιο. Άραγε, η ερχόμενη απόλυτη εξαθλίωση θα σταθεί ικανή να ξυπνήσει όλους αυτούς που σήμερα είναι κλεισμένοι στον μικρόκοσμό τους και αδυνατούν να κατανοήσουν το σχέδιο και την εφαρμογή του που στοχεύει στην απόλυτη υποταγή των πολιτών; Η αρχή γίνεται στην δική μας την πατρίδα. Και είναι η μοναδική ευκαιρία να καταστραφεί αυτό το τερατούργημα στον τόπο που σχεδιάστηκε να εφαρμοστεί στον απόλυτο βαθμό… Είτε θέλουμε να το πιστέψουμε, είτε όχι, εμείς κρατάμε τα κλειδιά της καταστροφής μας, ή της… καταστροφής εκείνων που μας αντιμετωπίζουν χειρότερα και από ζώα…

Κωνσταντίνος

Παπαδήμος-Βενιζέλος ετοιμάζουν ηρωική έξοδο από … το ευρώ!

H τελευταία πράξη της τραγωδίας που βιώνει η χώρα τα τελευταία δύο χρόνια με την άνοδο στην εξουσία του συστήματος Γιώργου Παπανδρέου, φαίνεται ότι εισέρχεται στην τελευταία φάση της, την έξοδο της χώρας από το ευρώ, κάτι που πλέον μοιάζει αναπόφευκτο για να μπορέσει τουλάχιστον να επιβιώσει, αφού είναι αδύνατον να μιλήσουμε για ανάπτυξη πριν περάσουν κάποια δύσκολα χρόνια-άγνωστο πόσα: Η Συμφωνία Α.Μέρκελ και Ν.Σαρκοζί για:

– Μια Ευρωζώνη δύο ταχυτήτων πολιτικά, θεσμικά ή νομισματικά.

– Την ανατροπή της θεσμικής ισοτιμίας των κρατών– μελών.

– Την διαιώνιση των ανισοτήτων στο εσωτερικό της Ευρωζώνης

-.Την ύπαρξη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών…

– Την ανάληψη της διακυβέρνησης από τους Γαλλο-γερμανούς των χωρών που «εξωκοίλουν» δημοσιονομικά

απλά δεν γίνεται δεκτή από την Ελλάδα, όχι γιατί δεν συμφωνούν ή δεν θέλουν, αλλά γιατί δεν μπορεί η Ελλάδα να ακολουθήσει αυτό το δρόμο.

Πρακτικά κάπου εδώ τελειώνει και η συμμετοχή της Ελλάδας – και πιθανότητα, όχι μόνο… – στην ευρωζώνη που πλέον μετατρέπεται σε ένα κλειστό γαλλογερμανικό κλαμπ. Ο κύβος έχει ριφθεί, Λ.Παπαδήμος, Ε.Βενιζέλος θα πουν «ΟΧΙ» όχι γιατί δεν θέλουν να πούνε «ΝΑΙ», αλλά το «ΝΑΙ» πρέπει να έχει περιεχόμενο.

Με απλά λόγια στο νέο κλαμπ δεν τους ενδιαφέρει απλά να έχουν «αποικίες», αλλά οι «αποικίες» πρέπει να βγάζουν και … λεφτά! Και αυτό πρακτικά είναι αδύνατο. Κρίσιμο ρόλο στην απόφαση για ηρωική έξοδο από το … ευρώ έπαιξε η διαπίστωση ότι είναι αδύνατον πλέον να μαζευτούν τα λεφτά που θέλουν: Το Νοέμβριο τα έσοδα του κράτους από εφορίες και τελωνεία κατέγραψαν … μείωση 13,3% (!) σε σύγκριση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα, όπως αποκάλυψε χθες πρώτο το defencenet.gr.

Η μεγάλη πτώση των εσόδων που δημιουργούν αυτή τη στιγμή μία «μαύρη τρύπα» περίπου 2,8 δισ. ευρώ κάνει αδύνατο τον στόχο για τη διαμόρφωση του εφετινού ελλείμματος στο 9,5% του ΑΕΠ και κανονικά θα άνοιγε το δρόμο σε νέα … εισπρακτικά μέτρα σε βάρος των πολιτών, αλλά αυτή την φορά είναι αδύνατον για πολλούς και διάφορους λόγους να συμβεί κάτι τέτοιο.

Με βάση τα προσωρινά στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, το Νοέμβριο τα καθαρά έσοδα ανήλθαν σε 3,747 δισ. ευρώ έναντι 4,321 δισ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2010. Στο 11μηνο Ιανουαρίου – Νοεμβρίου τα έσοδα ανήλθαν σε 43,02 δισ. ευρώ σημειώνοντας σημαντική πτώση κατά 5% έναντι ετήσιου στόχου 0,9% αύξηση.

Αλλά δεν είναι μόνο τα παραπάνω: Το PSI, δηλαδή η συμμετοχή των ιδιωτών στο «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους, απλά δεν προχωρά. «Πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως η απόφαση του Οκτωβρίου και να πετύχουμε συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα 100% στο PSI. Μόνο έτσι θα μειωθεί το χρέος κατά 100 δισ., κατά 47% ΑΕΠ. Αν δεν το πετύχουμε αυτό, θα έχουμε κενό χρηματοδότησης και κενό στη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους» προειδοποίησε από το βήμα της Βουλής ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αλλά ξέρει και ο ίδιος ότι αυτό δεν θα συμβεί.

Οι τραπεζίτες έχουν αποφασίσει να μην δεχθούν «κούρεμα» στο χρέος. Άρα, με δεδομένη την οριστική άρνηση των «Μερκοζί» για την έκδοση ευρωομολόγου (απορούμε γιατί επιμένει η ελληνική πλευρά με αυτή την καραμέλα όταν απορρίφθηκε ολοκληρωτικά αυτό το ενδεχόμενο με κάθετες δηλώσεις των «Μερκοζί», την οριστική άρνηση να «κοπεί χρήμα».

Μάλιστα σενάρια έχουν αρχίσει να μιλάνε για … δημοψήφισμα (!) με αντικείμενο την έγκριση ή απόρριψη της νέας συνθήκης. Θέλοντας να φορτωθούν οι πολίτες την ανικανότητά τους που οδηγεί την χώρα εκτός ευρώ… Μόνο που η ιστορία επαναλαμβάνεται περισσότερο ως φάρσα.

Πριν λίγο για πρώτη φορά μίλησε για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη ο Ζ. Μπαρόζο. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε συνέντευξη του στη «Welt», όταν ρωτήθηκε για την επιστροφή της Αθήνας στη δραχμή υπογράμμισε ότι «Αν η Ελλάδα συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της, είναι αδιανόητο. Αν όχι, πρέπει να το σκεφτούμε».

defencenet.gr

Βγάζουν τις νέες ισοτιμίες: “Στις 760 δραχμές το 1 ευρώ”!

Πλουσιότεροι τουλάχιστον κατά 57,6% θα γίνουν όσοι έχουν εκτός ελληνικού τραπεζικού συστήματος τις οικονομίες τους σε ευρώ, μέσα σε μία πενταετία το πολύ, καθώς σε αυτό το επίπεδο αναμένεται να υποτιμηθεί το νέο ελληνικό εθνικό νόμισμα έναντι του ευρώ, σε ορίζοντα πενταετίας, ο ιαπωνικός οίκος Nomura!

Ο διεθνής οικονομικός ιαπωνικός οίκος Nomura, προβλέπει στην τρίτη κατά σειρά έκθεσή του πως σε περίπτωση διάλυσης της ευρωζώνης και επιστροφής στα εθνικά νομίσματα των ευρωπαϊκών κρατών, η υποτίμηση της “νέας δραχμής” θα αγγίξει το 57,6% έναντι του ευρώ.

Αυτό δαν σημαίνει ότι για το ελληνικό εθνικό νόμισμα η υποτίμηση θα περιοριστεί στο 57,6%. Π.χ. το ίδρυμα Ρουμπινί προβλέπει περίπου αύξηση κατά 120% της ισοτιμίας που είχε η δραχμή το 2001, δηλαδή από τα 340,75 ευρώ θα φτάσει περίπου στις 760 μονάδες η ισοτιμία του νέου εθνικού νομίσματος έναντι του ευρώ!

Αλλά σταδιακά θα υπάρξει επιπλέον υποτίμηση για τις υπόλοιπες χώρες της περιφέρειας που θα κυμανθεί μεταξύ του 25% και του 35% αναφέρει η Nomura.

Όπως επισημαίνει ο ιαπωνικός οίκος, η ευρωπαϊκή κρίση χρέους συνεχίζει να προκαλεί σοκ στις αγορές, με τον κίνδυνο διάλυσης της ευρωζώνης ολοένα να αυξάνεται. Υπό αυτό το πρίσμα, προειδοποιεί τους επενδυτές να αρχίσουν να προετοιμάζονται.

Όπως τονίζει ο αναλυτής κ. Jens Nordvig, οι επενδυτές που έχουν στα χέρια τους σήμερα ευρω-assets, και υποχρεώσεις σε ευρώ, είναι ξεκάθαρα αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της μετατροπής αυτών τους των θέσεων, σε νέα εθνικά νομίσματα.

Μάλιστα, όπως αναφέρει η “νέα δραχμή” θα είναι το ευρωπαϊκό νόμισμα που θα υποστεί την μεγαλύτερη υποτίμηση στη μετά το ευρώ εποχή. Όπως σημειώνει η Nomura, η Ελλάδα είναι η χώρα της της ζώνης του ευρώ που εμφανίζει τη πιο “σοβαρή λανθασμένη μετατόπιση της ισοτιμίας”. Όπως εξηγεί, πριν από το ευρώ, ενώ το ελληνικό έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών κυμαινόταν σε μέσο όρο στο 2,4% του ΑΕΠ με κορυφή το 3,8%, στην μετά ευρώ εποχή, ο μέσος όρος του εκτινάχθηκε στο 9,1% ενώ η κορυφή του άγγιξε το 14,6%.

Για τις άλλες χώρες εταίρους μας που βρίσκονται σε δυσμενή οικονομική κατάσταση η Nomura εκτιμά πως το νόμισμα της Πορτογαλίας θα πρέπει να υποτιμηθεί κατά 47,2%, της Ισπανίας κατά 35,5%, της Ιρλανδίας κατά 28,6% και της Ιταλίας κατά 27,3%.

Υψηλό κίνδυνο βλέπει η Nomura και για το Βέλγιο, του οποίου το νόμισμα θα υποτιμηθεί κατά 23,9% και στα 1,02 δολάρια, ενώ το νέο φινλανδικό νόμισμα θα χάσει μόνο το 6,7% της αξίας του, αγγίζοντας τα 1,25 δολάρια.

Τέλος, η Nomura προβλέπει πως το εθνικό νόμισμα της Γερμανίας όχι μόνο δεν θα υποστεί υποτίμηση αλλά θα ανατιμηθεί κατά 1,3%

defencenet.gr