Επιχείρηση «Σαμψών»

Του Ι. Κ. Πρετεντέρη

Για να πω την αλήθεια, δεν νομίζω ότι το χειρότερο πράγμα με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι τα τσεκούρια και οι αγχόνες του Ιφικράτη Αμυρά.
Εχω την αίσθηση ότι ο υποψήφιος πολιτευτής της Αριστεράς μάλλον ανήκει στην αρμοδιότητα της ιατρικής επιστήμης παρά της πολιτικής ανάλυσης – όπως και αρκετοί, άλλωστε, από όσους πολιτεύονται εσχάτως στη χώρα μας…
Αντιθέτως θεωρώ πολύ πιο σοβαρό να ψηφίσουμε την Κυριακή ΣΥΡΙΖΑ και να μας προκύψει τη Δευτέρα το χειρότερο ΠΑΣΟΚ.
Να μας προκύψουν, δηλαδή, όλοι εκείνοι που ξεράστηκαν την τελευταία δεκαετία από την ελληνική κοινωνία ντυμένοι στα πράσινα και τώρα ελπίζουν να επιστρέψουν ντυμένοι στα κόκκινα.
Δεν εννοώ φυσικά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να συσπειρώσει τα λαμόγια, τους ρεσταρισμένους και τα απολιθώματα του παλαιού ΠΑΣΟΚ, κάθε άλλο.
Θεωρώ, όμως, ότι το κόμμα της Αριστεράς θα μπορούσε ίσως να προβληματιστεί.
Γιατί η ρητορική του ηχεί χαρμόσυνα σε τέτοια αυτιά;
Γιατί τέτοιοι ανεκδιήγητοι τύποι ποντάρουν (με τον έναν ή τον άλλον τρόπο) στην επικράτησή του;
Τι άραγε προσδοκούν από τον ΣΥΡΙΖΑ τα πιο αμφιλεγόμενα παλαιοκομματικά στοιχεία του πολιτικού συστήματος ή οι χειρότεροι νταραβερτζήδες της ελληνικής κοινωνίας;
Νομίζω ότι η απάντηση είναι προφανής. Ανεξαρτήτως προθέσεων, όσα προωθεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι περίπου όσα εμπορεύτηκε το «βαθύ ΠΑΣΟΚ» επί μερικές δεκαετίες.
Προστασία του πελατειακού κράτους, ανοχή της στρέβλωσης, υπεράσπιση των προνομίων που βαφτίζονται δικαιώματα, διατήρηση των προσόδων… Ολα αυτά πασπαλισμένα με ακατάσχετο λαϊκισμό και μπόλικη αγωνιστική μπουρδολογία.
Αυτού του είδους το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, ακούει γνώριμα πράγματα.
Ακούει κυρίως την υπόσχεση ότι τίποτα δεν πρέπει να αλλάξει, ότι οι παθογένειες αποτελούν λαϊκές κατακτήσεις, ότι η Κερατέα είναι τα Δερβενάκια του «αντι-μνημονιακού» αγώνα.
Και προσδοκά ότι η εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελέσει «την παράφρονα μεταβλητή» που θα εκτροχιάσει την ίδια τη ζωή και θα επιτρέψει στην κοινωνία μας να παραμείνει όπως ήταν.
Τρεις σκασίλες έχει ο Φωτόπουλος αν θα χρεοκοπήσει η χώρα – αρκεί να μην ιδιωτικοποιηθεί η ΔΕΗ.
Είναι η στρατηγική του Σαμψών. Να αυτοκτονήσει παίρνοντας και τους άλλους μαζί του.
Αφού η Ελλάδα τούς γύρισε την πλάτη, αφού τους έβγαλε στο περιθώριο της πολιτικής, ας καταστραφεί η Ελλάδα. Αν η ζωή τούς προσπέρασε, φταίει η ζωή.
Είναι μια πικρία που τρέφει μια εκδίκηση.
Είναι η απελπισμένη αγκίστρωση σε έναν κόσμο που χάνεται και ο οποίος, ακόμη και τη στιγμή της κατάρρευσης, θέλει να μας πάρει όλους μαζί του φωνάζοντας «το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ!» – έστω και αν εννοούν μόνο τους εαυτούς τους…