Ο αρχαιολογικός χώρος της Μερέντας στα Μεσόγεια μεγαλώνει με σημαντικά μνημεία

Σημαντικά μνημεία, που ως πρόσφατα δεν ανήκαν στον κηρυγμένο από το 1989 αρχαιολογικό χώρο της Μερέντας, βρίσκουν τη θέση τους στον αναθεωρημένο αρχαιολογικό «χάρτη» της περιοχής, ο οποίος πήρε πρόσφατα το «πράσινο φως» από το ΚΑΣ.

Πρόκειται για την επέκταση των ορίων του αρχαιολογικού χώρου που είχε κηρυχθεί εξαιτίας των πλούσιων ευρημάτων της περιοχής, τα οποία χρονολογούνται από τους προϊστορικούς ως και τους μεταβυζαντινούς χρόνους, μαρτυρώντας τη μακραίωνη ιστορία της.

Όπως ειπώθηκε στη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, η περιοχή προστατεύεται και με άλλα είδη κηρύξεων, όπως η ζώνη απολύτου προστασίας ορεινών όγκων στην οποία έχει ενταχθεί το όρος Μερέντα και το μεγαλύτερο μέρος του αρχαιολογικού χώρου. Ωστόσο, η αναοριοθέτηση έρχεται να συμπληρώσει το καθεστώς προστασίας ενός τόπου, που βρίθει αρχαιοτήτων, αναφέρει το Αθηναϊκό πρακτορείο.

Τα νέα όρια περιλαμβάνουν αρχαιότητες που βρίσκονται εντός των ολυμπιακών εγκαταστάσεων (νέος Ιππόδρομος και Ολυμπιακό Ιππικό Κέντρο), όπως η αγροικία με τα 15 δωμάτια, που χρονολογείται μεταξύ τελών 4ου και αρχών 3ου αι. π. Χ. και ο ταφικός περίβολος του 4ου αι. π. Χ. (με επανάχρηση κατά τον 1ο αι. μ.Χ.) και τμήμα αρχαία οδού, τα οποία είναι σήμερα διατηρημένα και ορατά.

Επίσης, στον αναθεωρημένο αρχαιολογικό χώρο περιέρχονται και αρχαιότητες που ανήκουν στην ευρύτερη περιοχή (εκτός ολυμπιακών εγκαταστάσεων), όπως εκείνες που τεκμηριώνουν τον αρχαίο δήμο της Αγγελής, στη θέση Αγγελήσι, ονομασία που δείχνει τη διατήρηση της μνήμης.

Η θέση αυτή βρίσκεται κοντά στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας, επίσης πολύ σημαντικό μνημείο, καθώς τα νεότερα στοιχεία τον συνδέουν πιθανόν με την ύπαρξη ρωμαϊκής κρήνης, με παλαιοχριστιανική και βυζαντινή φάση, καθώς και με μια μεταβυζαντινή ζωγραφική του 18ου αιώνα, η οποία είναι σήμερα ορατή.

Στον νέο «χάρτη» εμπεριέχονται ακόμη σημαντικά σπήλαια, μεταξύ των οποίων το σπήλαιο Χόνι Λάγκι (με ευρήματα από τις αρχές της νεότερης Νεολιθικής, την Υστεροελλαδική και την Υστερορωμαϊκή Εποχή) και το βάραθρο Τρύπα του Ληστή (με κεραμική από τη νεότερη και τελική Νεολιθική, τη Μυκηναϊκή και Ρωμαϊκή περίοδο).