Αγαπητε φιλε και συμπολιτη Βικτωρα,

Θα προσπαθησω να σε αποχαιρετησω στη τελευταια σου κατοικια, εδω στην πολη μας που εγινε η δευτερη πατριδα σου .

Η δημοσιογραφια που υπηρετησες μια ολοκληρη ζωη, με παθος, με διψα, και εντιμοτητα ηταν για σενα κορυφαιο δημοκρατικο λειτουργημα. Το σημαντικο σου εργο και η προσφορα σου θα αποτιμηθει απο αλλους πιο αρμοδιους. Ομως ολοι γνωριζουν οτι διαπνεοταν απο αντικειμενικοτητα, μετρο, φειδω και αγαπη για τον τοπο. Εμειναν ιστορικα τα αρθρα σου οπως αυτό για την εθνικη συμφιλιωση , << Ποιος δε θελει μαζι το Μπεκιο και τον Βακα ; >> ,το άλλο για την κατοχη, << Οσοι ζησαμε τα δεινα του πολεμου >>, ή εκεινο με τιτλο << Φωνη αγωνιας απο ενα ακριτικο νησι >> για την Νισυρο, οπου εκανες εξορια στη διαρκεια της χουντας κ.α. . Σημερα πολλα εξ αυτων τα προτεινουν ικανοι φιλολογοι στα Ελληνοπουλα, ως υποδειγματα για εκθεσεις. Ησουν ο δασκαλος για πολλους νεους δημοσιογράφους και εχαιρες σεβασμου από το συνολο των συναδελφων σου.

Ηρθες στην Κερατεα το 1986 . Η πραματεια σου, η σκευη σου μας εφερνε πολλα βιβλια, γνωσεις απο τη συγχρονη ελληνικη ιστορια και πολιτισμο. Ειχες μαζι σου διαλογο, χιουμορ, ανεκδοτα απο την πολιτικη σκηνη, την αγαπη σου για τις χαμενες πατριδες και τον Ποντο που ηταν ενας από τους τοπους καταγωγης σου. Εγραψες το οδοιπορικο της γιαγιας σου Αντιγονης, αργοτερα ο αδελφος σου το εκανε ντοκιμαντερ και η ανηψια σου θεατρικο μονολογο. Μαζι σου ειχες και την αγαπη σου για τον παγκοσμιο εμβληματικο λογοτεχνικο ηρωα του Εξυπερι , τον Μικρο Πριγκηπα. Μια νυχτα ξαστεριας τον Ιουλιο του 1997, τυχαια επιασες την συχνοτητα από το αστερι τους. Το παραμυθι το εβλεπες όπως ένα ονειρο. Αντεγραψες τα λογια. Τις εικονες μπορει να τις αντιγραψει μονο ένα παιδι, σημειωσες. Τον εκανες βιβλιο, όταν γεννηθηκε η πρωτη σου εγγονη, δινοντας τη δικη σου ελληνικη εκδοχη για τον μικρο πριγκιπα.

Στις 11 Δεκεμβριου 2010 τη νυχτα, μπηκαν τα ΜΑΤ στην Κερατεα. Ησουν ο πρωτος δημοσιογραφος που εγραψες στην << Ελευθεροτυπια >> ενα συντομο αρθρο σου, που τα ελεγε ολα, στηλιτευε την εισβολη και ειχε τον τιτλο << Σοσιαλισμος και βαρβαροτητα >> . Ανοιξες ετσι το μεγαλο χορο της συμπαραστασης στον αγωνα μας. Μας βοηθησες με τις οδηγιες σου να γραψουμε επιστολες στον Πρωθυπουργο και στους Υπουργους της κυβερνησης, εξαιρετικα προσεγμενες, που τις υπεγραψε ο τοτε δημαρχος Κερατεας Σταυρος Ιατρου. Ησουν μαζι μας στα πολυ δυσκολα .

Ακομη σε ευχαριστουμε για τους ανθρωπους που μας γνωρισες, που μας εφερες στον πολιτιστικο μας φορεα την  <<Χρυση Τομη>>, στο Λυκειο Κερατεας, οπως τον ποιητη μας Νικηφορο Βρεττακο .

Υπαρχει  ενας στιχος απο τη δημοτικη μας μουσα που σ΄αρεσε πολυ :

Τρια πλατανια/τα τρια αραδα/κι ενας πλατανος/

ισκιον οποχει/κι απο κατω/ο Βαρλαμης ξαπλωμενος

Να βρεις αναπαυση Βικτωρα γιατι πολυ υπεφερες τον τελευταιο χρονο. Σε ευγνωμονουμε  ολοι μας, για τις πολυτιμες παρακαταθηκες που αφησες .

Καλο σου ταξιδι   

Γιωργος Ιατρου.

Δημοσιευθηκε στην «Εφημεριδα των συντακτων»

Τριτη 2 Ιανουαριου 2018.