“Κι εμείς σήμερα δεχόμαστε την πρόκληση είτε της εγκατάλειψης είτε της συμπόρευσης μας στο πάθος του Κυρίου. Εγκαταλείπουμε τον Χριστό, όταν μας λείπει η πίστη και δειλιάζουμε.“

Το τελευταίο συγγραφικό πόνημα του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου συνιστά ένα ανθολόγιο πατερικών κειμένων, αποσπασμάτων, ομιλιών του Μητροπολίτη, σύγχρονα κείμενα, ακολουθίες και εικονογραφίες.

Ποιος είναι άραγε ο Άγιος ληστής του παραδείσου; Όταν ο Ιησούς πάνω στο σταυρό με τα αίματα στην κεφαλή και τη σωματική του υπόσταση αλλοιωμένη, ήρεμος προσεύχεται.

Πραγματοποιεί θερμή δέηση προς τον ουράνιο Πατέρα του. Υπέρ ποιών όμως; Δύσκολα το συλλαμβάνει το ανθρώπινο μυαλό.

Προσεύχεται για τους σταυρωτές του..«Πάτερ, άφες αυτοίς· ού γάρ οίδασι τί ποιούσι». Και τότε γίνεται το θαύμα.

Ο ληστής που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά Του συνταράζεται πνευματικά, συγκλονίζεται και αφού εξομολογείται δέεται για τον εαυτό του, τότε ο Ιησούς του απαντά πως την ίδια μέρα θα βρίσκεται μαζί του στον παράδεισο.

‘Έτσι ο πρώτος που μπαίνει στον παράδεισο είναι ένας ληστής.

Ένας Άγιος της τελευταίας στιγμής, λίγο πριν αφήσει ο Ιησούς την τελευταία του πνοή πάνω στο σταυρό.

 

Άγιε και Δίκαιε Ευγνώμον Ληστά, ως συσταυρωμένος με τον Κύριό μας, ως ο πλησιέστερος προς Αυτόν στις στιγμές του πάθους Του, ως παρρησίαν έχων αυτήν της ομολογίας σου, πρέσβευε υπέρ ημών και όλου του κόσμου, του όχλου των σταυρωτών Του. Αμήν

 

Από το οπισθόφυλλο:

Ο Άγιος Ληστής του Σταυρού απέδειξε ότι είναι ζωντανός διά μέσου των αιώνων. Ύστερα από είκοσι αιώνες σιωπής, στην ίδια χρονική περίοδο, έδωσε νεύση εσωτερική σε ποικίλους ανθρώπους, εντελώς ανεξάρτητα στον έναν από τον άλλον, αλλά σε όλους προς την ίδια κατεύθυνση· ζήτησε ναό και ακολουθία. Άνοιξε τις πόρτες της παρρησίας του και των πρεσβειών του. Θέλησε να βγει από τη θέση του προτύπου προς έμπνευση των πιστών και μίμηση και να αναλάβει την ευθύνη της μεσιτείας των προσευχών για όλον τον κόσμο. Άγιε και Δίκαιε Ευγνώμον Ληστά, ως συσταυρωμένος με τον Κύριό μας, ως ο πλησιέστερος προς Αυτόν στις στιγμές του πάθους Του, ως παρρησίαν έχων αυτήν της ομολογίας σου, πρέσβευε υπέρ ημών και όλου του κόσμου, του όχλου των σταυρωτών Του. Αμήν.